Okkalı Bir Kahve Yap Kendine
Yanında,Lokumunu İhmal Etme
Likor Dememe Gerek Varmı?
Bilir İşi Zaten Erbabı
Şöyle,Tellendir Yanında Bir Sigara
Savur,Dertlerinle Dumanı Uzaklara
Bir gün gelip af dileyeceksin
Sayıklar gibi, pişmanım diyeceksin
Kalbim kırıldı bir kere, onaramazsın
Anladım ki sen çok insafsızmışsın
Çiçekten, çiçeğe konan kelebek istemem
Ben ruhumu çoktan gönderdim
Sen bedene ne bakarsın
Ruh-u Azamı özümsedim
Sen hala Kaf dağını ararsın
Bir insan öldüren tüm insanlığı öldürür
Dostluğumuz
Oldu,Bir Acı Kahvenin Hatırı Kadar
Başlangıcı
İlkokuldaki Sıralar
Afacandık
Sığmazdık,Kabımıza
Kâm alıyorsan hala gahi dünyadan
Uyanmamışsın demek derin uykundan
Ayrılmalısın artık hülyalardan
Zor gelecek belki ama uyan, uyan
Ölümü kötü bir şey sanırsın ,sen ölüsün
Hayat bir su gibi akıp giderken, zaman şelalesinde
İnsanlar çırpınıyor, hepsi yaşama bahanesinde
İnince dünya üzerine beklenen ağır perde
Sükunet, intizar, sevinç kalacak gerilerde
Yaşamak, bir balığın galzamasında
Belki de bu son şarkımız
Gözlerimizi doyasıya içelim
Ebedi bizim bu aşkımız
Mehtap, sen, ben kendimizden gecelim
Her notasını kana, kana söyleyelim
Ben öldüm, bir erkek öldürdü beni
Alışkanlık etmiş kendisine şiddeti
Çiçeği idim, Gül’ü idim hani
Bir insanoğlu katletti beni
Ben öldüm, insanlık öldürdü beni
Beton Gemi (Mustafa)
Arslan gibi adamdı, Samsunlu Mustafa
Uğradı aniden, kahpece bir iftiraya
Suçsuzum dedi, işkencede mecbur kabul etti
Mahkemeye çıktı, gerçekten suçsuzum dedi
Aslında hepimiz yalnızız
Etrafımızda yalancı maskeler
Gökteki yıldız kadar yalnız
Ölüm, yalnızlığın bittiğini müjdeler
NAKARAT:
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!