Kerbelanın ateşi Şiiri - Ömer Tural

KERBELANIN ATEŞİ

Kerbela'nın ateşi düştü yine sineye,
Ağlar gökler ve yerler O Seyyid-i Şüheda’ya.
Fırat mahcup akar da bir damla su vermezken,
Yürür Al-i Aba, kavuşmak için Mevla’ya.

Susuzluk kavurur gencecik fidanları,
Çöl şahit oldu, döktüler pak kanları.
Peygamber çiçeği, Zehra’nın göz nurudur;
Hakk uğruna feda etti O, canda canları.

Kerbela bir feryat ki dinmez asırlar boyu,
Zulme boyun eğmedi Muhammedi soyu.
Gökten kan yağdı sanki O acı günde,
Duyuldu semalarda matemin en derin huyu.

Ey Hüseyin! Adın dik duruşun simgesidir,
Adaletin, imanın, hakkın gür sesidir.
O kanlı sancak ki düşmedi elinden asla,
Gönüllerde yaşayan sonsuz hürriyet hissidir.

Ömer TURAL / Duyguların şairi