Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Karanlık gecenin sabahı olsam,
İnsanlara ışık saçsam diyorum!
Kuşlar dünyasının son şahı olsam,
Bütün kapıları açsam diyorum!

Deryalara dalsam göllerde yüzsem

Vatanımdan uzak gurbet ellerde,
Üçüncü gurbeti yaşıyorum ben!
Bir dua duyulur şimdi dillerde,
Üçüncü gurbeti yaşıyorum ben!

Gönül dergahında gurbet kuşları

Kaldığım odalarda pencereler buz tuttu
Çaldığım şarkıların makamını unuttu
Masallar anlatarak yine beni uyuttu,

Bu aşkın kapısını kırdım da geliyorum
Hesabını kaç kere sordum da geliyorum.

Adını andıkça yanarız sandık,
Yanmadık bir daha sözümüzdeyiz!
Yalancı sözüne kanarız sandık,
Kanmadık bir daha sözümüzdeyiz!

Yıldızları saydım sabah olmadı

Güzellikten söz edersin,
Altın yüzük ellerdeyim.
Bizi bırakıp gidersin,
Siyah kuşak bellerdeyim.

Geçit vermez yüce dağlar

TÜRKMENLERE!
Yara benim,yara benim
Bayır-Bucak yara benim
Türkmeneli kan ağlıyor,
GÖKBAYRAK’ta yara benim!

Soğuk desem sıcak desem
Sofrasında yemek yesem
Gah ağlasam gahi gülsem,
Yine dostum toprak derim!

Ağaçların dalı kısa

El alem sefa sürer sen çile çeker iken,
Bu dünyanın içine bir de dışına tükür!
Zenginler para sayar sen tesbih çeker iken,
Bu hayatın içine bir de dışına tükür!

Birisi eller cepte yiyerek geziyorsa,

Ey Yüce İnsan
Bilge Kişi
İnsanların en hası,
Bana cevap ver;
Sevmek o kadar mı zor?
Sustun

Gecelerden bir gece gönlüme yağan yağmur,
Karanlık sokaklarda seni bekler dururum.
Parklar sular içinde her yanım olmuş çamur,
Sana söz diyenleri yeminim var vururum.

İçimde yanan ateş havalara uçuyor,