Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kemal Doğanay

Mor menekşem kızıl gülüm
Sana layık değil ölüm
Yalvarırım acı bana,
Yeter bu çektiğim zulüm.

Sarı çiğdem,siyah lale

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Hayvanlar alemi göçtü gidiyor,
Deveye kuş desem serçe kıskanır.
Kurtlar Sofrasında otur ye diyor,
Tarhana aş desem bulgur kıskanır.

Kalıbına baksan adam sanırsın

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Bir başka zamanda bir başka yerde,
Buluşalım dedi,kesti sesini!
Aradığım insan söyleyin nerde?
Söyleyemem dedi,kesti sesini!

İnciler döktürdü güzel sesiyle

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Sen hep böylesine deli divane,
Bense başucunda sarhoş gibiyim.
Gözlerim ufukta gönlüm virane,
Yüzüne baktıkça bir hoş gibiyim.

Ellerim tetikte namluda mermi

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Karanlıkta kalmış yardım bekliyor,
Işığı görmeyen gözü Neyleyim.
Birinin yanına bini ekliyor,
Cevabı olmayan sözü Neyleyim.

Dağların başından keklik aşırmış

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Hak katına vardığında
Divanına durduğunda
Günahını sorduğunda?
Yardım eder sana Allah!

Karanlıkta kapı açar

Devamını Oku
Kemal Doğanay

TÜRKMENLERE!
Yara benim,yara benim
Bayır-Bucak yara benim
Türkmeneli kan ağlıyor,
GÖKBAYRAK’ta yara benim!

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Karanlık gecenin sabahı olsam,
İnsanlara ışık saçsam diyorum!
Kuşlar dünyasının son şahı olsam,
Bütün kapıları açsam diyorum!

Deryalara dalsam göllerde yüzsem

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Vatanımdan uzak gurbet ellerde,
Üçüncü gurbeti yaşıyorum ben!
Bir dua duyulur şimdi dillerde,
Üçüncü gurbeti yaşıyorum ben!

Gönül dergahında gurbet kuşları

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Soğuk desem sıcak desem
Sofrasında yemek yesem
Gah ağlasam gahi gülsem,
Yine dostum toprak derim!

Ağaçların dalı kısa

Devamını Oku