Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Dağlarına çiçek eksem
Bağlarına güller diksem
Gizli gizli sevda çeksem,
Benim için ağlar mısın?

Köprü olsam yollarına

Ey Yüce İnsan
Bilge Kişi
İnsanların en hası,
Bana cevap ver;
Sevmek o kadar mı zor?
Sustun

Kaldığım odalarda pencereler buz tuttu
Çaldığım şarkıların makamını unuttu
Masallar anlatarak yine beni uyuttu,

Bu aşkın kapısını kırdım da geliyorum
Hesabını kaç kere sordum da geliyorum.

Martıların sesi çığlık çığlığa,
Balıkçı limanda kürek çekiyor.
Tutmayın ne olur artık bırakın,
Bu sesler ruhuma huzur ekiyor!

Karanlık gecenin sabahı gibi

Sen sancılar içinde
Kıvranırken dün gece
Ben felekten gün çaldım,
Haberin yok gizlice!

Ağlıyorum deseydin

Gecelerden bir gece gönlüme yağan yağmur,
Karanlık sokaklarda seni bekler dururum.
Parklar sular içinde her yanım olmuş çamur,
Sana söz diyenleri yeminim var vururum.

İçimde yanan ateş havalara uçuyor,

Karanlık gecenin sabahı olsam,
İnsanlara ışık saçsam diyorum!
Kuşlar dünyasının son şahı olsam,
Bütün kapıları açsam diyorum!

Deryalara dalsam göllerde yüzsem

Vatanımdan uzak gurbet ellerde,
Üçüncü gurbeti yaşıyorum ben!
Bir dua duyulur şimdi dillerde,
Üçüncü gurbeti yaşıyorum ben!

Gönül dergahında gurbet kuşları

TÜRKMENLERE!
Yara benim,yara benim
Bayır-Bucak yara benim
Türkmeneli kan ağlıyor,
GÖKBAYRAK’ta yara benim!

Adını andıkça yanarız sandık,
Yanmadık bir daha sözümüzdeyiz!
Yalancı sözüne kanarız sandık,
Kanmadık bir daha sözümüzdeyiz!

Yıldızları saydım sabah olmadı