Kemal Berk Şiirleri - Şair Kemal Berk

Beyinler sarhoş olmuş, biri iki görünce
Zalim olan insanın iki gözü kor olur
Kin kibirle yüreği, çelik ağlar örünce
Yaptığın kötülükle, insanlığım yok olur

Şöyle bir bak çevrene, kötülük kol geziyor

İnsanlar bilemez, insan özünü
Göstermez kimseye sahte yüzünü
Anlasa Hakk-ı, dinlerdi sözünü
İnsanlık ölmüş, ağlayan nerede

Ak ile karanın rengi karışmış

Elim dursa, dilim durmaz vallahi
Kaşım dursa, gözüm durmaz billahi
Kalbimi de susturamam tillahi
Susup şeytana dost olan, insan mı?

Helalden kaçarak, haramla doyan

Sordu bana insan doğmak suçmudur?
Gariplere zulüm eden kulmudur?
Kul olmayı bilmeyene hep zuldur
Zalimlerde insanmıdır bir deyin?

Ne diyeyim doğru diyen sözüne

İnsanmıyım diye soru sordum kendime
O anda yüreğim burkuldu,
Bulutlar gözüme doldu.
Gördüğüm manzara can yakıyordu
Bir anne ve iki çocuk beton üstünde yatıyorlardı.
Belli ki aç susuz, perişan

Kara kışın ortasında
Yalın ayak gider dağa
Sırtta gelen koca dala
Yürek lazım taşımaya

Deli gönül viran oldu

İnsanoğlu dini koymuş torbaya
Tapar olmuş şu dünyanın malına
Kan bürümüş gözlerini dünyada
Kardeşi kardeşe kırdıran hayat

Hırs gözünü kaplayınca insanın

İnsanoğlu insan gibi yaşarsa
Gönüllerde güller gibi açacak
Hayvanlığa özen duyan kaşarsa
Gönüllere hançer vurup kaçacak

Azdırdın yüreği neydi ki derdin

Makam vardır, kimileri elde etmek için, kıvım kıvım kıvranır.
Makam vardır, gün gelince kirmen gibi, kıvır kıvır kıvratır
İnsan olan, insanoğlu insan HAK youluna sarılır
İnsan olmadık, insanoğlu insanlar HAK yolunu kullanır.

Kemal BERK

Dünyaya sığmayan küçücük insan
Seven dostlarını insan saymıyor
Az gelir makamlar dar gelir mekan
Dostum diyenleri insan saymıyor

Ne ister ne geçer deli gönülden