Silahtan duman çıkıp ışıltıyı yayarken
Gül takılı namlular, zil takıp oynar oldu
Sanma ki akan terdir, kızıl kanlar akarken
Annesiz tüm çocuklar, her gün saçları yoldu
Çöl deryası içinde, simsiyah akan sular
Çocuk olsam avaz avaz haykırsam
Korkusuz günlerim, şimdi nerdesin
Önüme çıkandan hesabı sorsam
Aklımı alanlar, şimdi nerdesin
*
Kedi oldum, korktum her gün fareden
Şimdinin değerini, öğrenseydim ya dün.
Bu gün insanlarda gam, keder olurmuydu hiç?
Ama öğrenemedim demek ki bir şeyleri
Neydi ki öğrenemediklerim?
İnancı, ahlakı, sabrı, konuşmayı, okumayı, sevmeyi, sevilmeyi
Hakkı, hakikati, adaleti ve de insanlığı
Sırta binmek ne güzeldir keyifle
Sen benimsin diyen
Geldi girdi gönlüme
Ne gam ne keder eder mi hiç kendine
Alem-i keyf yapmaya başlarken, derdi verdi özüme:
Bir de görsen özümdeki közüne
Sivas’ın dağları karla büründü
Yiğidim aslanım üşümem diyor
Bayrağı kapınca önde yürürdü
Yiğidim aslanım hep biriz diyor
Memleket derdine kendini yaktı
Yaralarım kanamaz ki dışarı
Kan değildir, akan hep gözyaşları
Kimse görmez, akıtamam dışarı
Yüzüm güler, içimdedir hep sızı
Anlatması zor oluyor dertleri
Sizi Seviyorum
Ne tatlısın sen öyle
Baktıkça bakasım gelir
Gözlerin ta derinliklerinde
Bir mıknatıs var sanki
Çekiyor her an beni
Sızlanma be hey kardeş
Bir de görsen insanları
Koşturanlar ayrı telaş
Gör ağlayan insanları
Dünya gözü görmez bir kez
Şoför Kardeş
Geçtiğinde direksiyon başına
Gece gündüz gidiyorsun o yolda
Unutma o arkandan bakanı da
Hız yapıp da üzme seven canı da
Uzattım elimi tutsan diyerek
Gözüne bakarken güzel diyerek
Ne de tatlı dilli bu kız diyerek
Hadi bir çay verde içelim dedik
Yüzüne bakarsan kaş göz yerinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!