Sevdalar vardır; sırdır, anlatılmaz,
Saklanır yürek sandığında, çeyizler gibi.
Ve sırlar vardır, sandıklara sığmaz,
Baharın müjdecisi, nergisler gibi…
Artık, dönüşünü beklemiyorum,
Gecenin karanlığına ektim umutları.
Hasadında, yıldızları dereceğim,
Ve şahidlik edecek, Bereketli Hilâl.
Sen varsan; ben de olacağım,
Varlığının; izdüşümü, kanıtıyım ben.
Yaratıcı bir kudrete, yok ihtiyacım,
Dara'sında Anastasius’un bulmuşum seni.
Esareti, menekşe gözlerinde yeneceğim,
Ve döneceğim, harabelerine Mezopotamya’nın
İnatsa inat, ölümse ölüm; süreceğim,
Nadasa bekleyen, sevda topraklarını.❣️☀️❣️☀️❣️
Kayıt Tarihi : 12.01.2024 19:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Dara or Daras (Kurdish: Darê; Greek: Δάρας; Syriac: ܕܪܐ[1]) was an important East Roman fortress city in northern Mesopotamia on the border with the Sassanid Empire. Because of its great strategic importance, it featured prominently in the Roman-Persian conflicts (in 530, 540, 544, 573, and 604). The former archbishopric remains a multiple Catholic titular see. Today, the village of Dara, in the Mardin Province occupies its location.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!