Kara Çocuk 2 Şiirleri - Şair Kara Çocuk 2

Kalbimin her atışı gençliğimin ateşiyle karışıyor,
Nurullah Genç’in dizelerindeki o derinlik gibi bir his kaplıyor içimi.
Sana Dolunay diyorum — belki de Nur’un ta kendisisin;
bir gülüşünle çocukça bir heyecan,
bakışlarında ise sonsuz bir huzur saklı.

Gönlümde nur var, adı Hakk’ın sesi,
Her nefesim zikre döner, her anı tecelli.
Ben yokum derken ben, yokluğumda parlar varlık,
Fena perdesi aralanır, baki kalan yalnız O’nun nurudur.

Kalbim meydan oldu, aşkınla titrer sessiz,

Kapı çalındı; sarı lamba titredi.
Baristanın sesi “orta kavrum” dediğinde
kalbimdeki gece biraz açıldı.
Köpüğün üzerine ince bir yol çizdim;
adına çıkan en kısa güzergâh yine kahve kokusu oldu.

Biliyorum...
Teninde gezinen o ince sızı, bir zemheri ayazı değildir.
O sızı, toprağın bağrına düşen cemre gibidir; müjdecidir.
Sen, dünyalık heveslerden soyunmuş, yüzünü güneşe dönmüşsün.
"Hediye istemem, vuslat şart değil" diyorsun ya hani...
Aşkı, omuzlarında bir yük değil, kalbinde bir şifa gibi taşıyorsun.

​1.
Gönül mülkünde sâbitiz, sükût-ı yâr fersâhtır,
Vefâ ehli olan dilde, vakar-ı aşk bir şâhtır.
​2.
Gözüm yumdum cihânın varına, sâdece bir nûra,
Ki bu tek bir teveccüh, bin cihâna bedel-i câhtır.

Hâmûş olsa o şâh-ı cihân, gayrı yâr istemez,
Cân cevrini çekse de, özge bir dildâr istemez.

Ağyâr gelip kûyuna arz-ı endâm eylese,
Çeşmim o şemsden gayrı bir zerr-i envâr istemez.

bugün yine şehrin içinden geçtim;
kimse fark etmedi içimdeki boşluğu.
bir otobüs durağında çakılı kaldım —
kalbimin yön tabelası hep sana dönük.
sen gelsen yeter.

Sessizliğin ortasında bir isim yankılanır,
Kalbimin en gizli yerine saklanmış bir sır gibi.

Düşlerime dokunan ince bir sızı,
Her hatırlayışımda sevdaya dönüşür.
Bir gökyüzü kadar uzak,

Gökyüzüne bakarken
aklıma yine sen düşüyorsun;
mavinin bir yanı aydınlık,
bir yanı senden kalma karanlık.

Rüzgâr yüzüme çarpınca

Gün doğmadan yola düştüm Gülhane’nin gölgesinden,
Süzülüyordu sabah, tarihin sessiz nefesinden.
Serinlik indi usulca Ayasofya’nın taş kubbesine,
Kalbim, ilk ezanla eğildi; secdenin derin sesine.

Sultanahmet’te yürürken, her adımda tarih uyanır,