Kar Demeti Şiiri - Mehmet Alper 2

Yağmurla ilk defa tanışan çocuk mutluluğu;
Yüreğimde kelebeklerin kanat çırpışı.
Adı konmamış bir umudun doğuşu;
Bir çocuğun ilk adımı ve ilk kelimesinin heyecanı var.

Hayır, hayır!
Yanılgı ve gözleri kanatan sahte bir parıltı;
Uykusuz gözlerinin açıkken gördüğü rüya.
İçinde dinmeyen yara, feda ettiğin sevginin iadesi;
Musallası sinesi aşkın, gıyabında cenaze diye adı var.

Kar demetinden kalan payına,
Soğuk ve kırgın hüzün çiçeği;
Hiçbir mevsimin ya da kıtanın soğuğu denk değil. Celladına aşık, vuslat uykusuna yatmış.
İçimde kaybolmuş çocuk hüznü var.