Kalbe İtiraf Şiiri - Arden Daniel

Dün gece soğuk bir ürpertiyle hayalin uyandırdı beni
Buz kesmişti ellerim donuyordu sanki bedenim
Her daim aşkının sıcaklığıyla
Kalbimi ısıtan bu garip yüreğim
İlk defa hissetmemişti varlığını
Sanki nefesim kesilmiş gibi
Üzerine soğuk sular dökülürcesine
Titriyordu kalbim ölürcesine

Korktum neye uğradığına şaşıran şaşkın gözlerimden
Damlalar süzüldü boşalırcasına
O çok sevdiğin yanaklarıma
Sustum konuşamadı dilim
Sesini duyamayan kulakları ben neyleyim
Almasa da aklım özlemini
Her gün çeksem de senin hasretini
Elimden bir şey gelmiyor
Sen söyle şimdi ben neyleyim

Sensiz geçen yılları, baharları, yazları
Senin olmadığın cennet bahçelerini ben neyleyim
Gittiğin günü unuttum belki amma
Yağmurlu bir bayram günü
Beklerken o yol kenarında
Benim için ıslanıp sırılsıklam oluşunu hiç unutmadım
Ve ben o günden sonra inan hiç şemsiye taşımadım

Hatırlıyor musun sana yüzük almak için
Mor renkli bir dikiş ipi ile parmağının ölçüsünü almıştım
Sen olmasan da içimde kalan son umut kırıntılarıyla
Sana asla veremeyeceğimi bilsem de
Aldım ben o yüzüğü
O dikiş ipini de atmaya kıyamadım sakladım
Diksem yaralarımı o ip ile iyileşir mi
Seni içinde saklayan yüreğim
Sensiz yıkık bir viraneyim
Söyle şimdi ben sensiz neyleyim

Bak yine bozuldu ayarlarım
Bilmem kaçıncı kez bitecek
Pakette kalan son bir dalım
Sarmasa da kanayan yaralarım
Efkarımı dağıtmaya meze oluyor işte
Artık tek hissettiğim sadece acılarım
Bilmezdim bir gün
En çok üzülüp ağlayacağım
Feryat figan edeceğim
Cenazenin bizim ki olacağını

Her ayrılık bir ölüm
Gömülecek bir cenaze daha değil midir zaten
Nasıl kabullenir ki insan
Bak işte koskoca sevdamızı
İki metrelik tabutlara sığdırdık
Kaldırmasa da bu yüreğim
Kara topraklara bizi ben gömeceğim
Titrese de ellerim
O çok sevdiğin çiçekleri yine ben ekeceğim

Ölse de bedenin
Üstünü yine kalbimle örteceğim
Kesilse de nefesim
Hıçkıra, hıçkıra kurusa da göz bebeklerim
Durmadan kanasa da bu yüreğim
Yine de seni mahşere dek seveceğim