Şuan da sevgilim kaptanı olmayan
Sessiz ve sensiz bir gemide
Pusulası şaşmış faili meçhullere
Yol almakta yüreğim
Öyle bir deniz de bıraktın ki beni
Ben sana binlerce şiir yazdım da
Sen iki satır mektup karalamadın
Ben Mahşer yollarını aşıp geldim de Sana
Sen sokak kapını aralamadın
Ölümden öte köy yok deme Sevdiğim
Bir gün bu şarkı çaldığında
Yalnız bir akşamın karanlığında
Dudakların sevgiye susadığında
Unutma sevgilim beni hatırla
Kalbin hasretle çarptığında
Yine aklımda sen fikrimde sen
Sensiz ne haldeyim bir bilebilsen
Müebbet yemiş bir mahkumum gözlerinde
Al işte kalemim artık senin ellerinde
Dilediğin gibi yaz, çiz, karala kır at istersen beni
Bak işte yine en baştan başladık
Döndün dolaştın yine bana geldin
Paramparça, delik, deşik bir halde
Ben demiştim demek istemiyorum
Artık sana
Biten sadece cepteki bozukluklar değil imiş
Anladım ki harcana harcana insanlar da biter imiş
Dışardan bakanlar gözümden akan yaşları görür
Sevinçten bilir imiş
İçimde senin için oluk oluk akan kuruyan kanı
Şimdi bir sonbahar yaprağı kadar yorgunum
Esen rüzgarın sessizliğinde
Dalımdan koparcasına savruluyorum
Bana nasılsın diye sorma ey sevgili
Dedim ya
Şimdi ellerin oldun sevme diyorsun
Her gece kapımdan geçme diyorsun
Feleğe kahredip içme diyorsun
Şimdi bir ayyaş oldum
Seni sevdiğim için özür dilerim
Dün gece soğuk bir ürpertiyle hayalin uyandırdı beni
Buz kesmişti ellerim donuyordu sanki bedenim
Her daim aşkının sıcaklığıyla
Kalbimi ısıtan bu garip yüreğim
İlk defa hissetmemişti varlığını
Sanki nefesim kesilmiş gibi
Merhaba yorgun yıllarım
Tükenen umutlarım
Yastığa dökülen gözyaşlarım
Bayram şekeri elinden alınan
Yaşayamadığım çocukluğum
Çıkmaz sokaklarda heder ve ziyan olan gençliğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!