Acemisi Değilim Şiiri - Arden Daniel

Şuan da sevgilim kaptanı olmayan
Sessiz ve sensiz bir gemide
Pusulası şaşmış faili meçhullere
Yol almakta yüreğim

Öyle bir deniz de bıraktın ki beni
Öyle bir saptırdın ki rotamdan
Ne gündüzü aydınlatan güneş
Ne geceyi karanlıktan ayıran ayın ışığı
Karanlık yarınlarımı aydınlatmaya yetmiyor

Öyle bir deniz de bıraktın ki beni
Yol gösteren kuzey yıldızı bile
Gözlerimden gizler oldu kendini
Sen sen bu kadar vicdansız mıydın
Yoksa ben ben göremeyecek kadar kör müydüm

Neden önümü aydınlatan bütün ışıklarımı
Çaldın benden
Demir attığım biraz huzur bulduğum
Tek bir limanım vardı
Onu da aldın benden

Henüz ansızın çekip gitmene bile alışamamışken
Sen sen giderken
Hayallerimi, umutlarımı, bana ait olan kalbimi de
Neden götürdün içimde en derinlerde
Sakladığım seni neden götürdün
İçinde sen olsan da o kalp benimdi
Sen sen bu kadar insafsız mıydın
Yoksa ben ben sana kıyamayacak kadar
Sevdalı mıydım

Giderken bıraktığın son mektubu okudum
Adımı acemi aşık koymuşsun
Ben bir çok şeyin acemisiyim belki ama
Aşkın sevdanın, hüznün hüsranın,
Derdin kederin, hasretinin özleminin, ayrılığın şiirlerin
Acemisi değilim ey sevgili