Ozan Ali Aydın 2 Şiirleri - Şair Ozan Al ...

Ayrılık Semahı

Değdi seher yeli gönül teline
Hüzünlü bir hasret türküsü yaktım
Ayrılık mektubu verdin elime
Gitme diyemedim, ardından baktım

Bitir artık ona umutlarını
O kahve gözleri yazma be kalem
Tozlu rafa kaldır arzularını
Ardından methiye dizme be kalem.
Yok yere kendini üzme be kalem

Gül dalıyla hemhal olmuş
Diller bendedir bendedir
Yarasına merhem sürmüş
Eller bendedir bendedir.

Aşkı bilirmiş yaşıyan

Yazılmamış bir şiire
Kağıt diye seçtin beni
El değmemiş yara idim
Kalem ile deştin beni

Kahı gündüz kahı gece

Çok fazla güvendim insan oğluna
Sabır tespihine dizdiler beni
İhanet yükünü verip koluma
Hasret nöbetine yazdılar beni

Merhamete hasret şefkate açım

Her güzele şiir yazan şair var
Benim şiirlerim özedir öze
Denizlere koşan onca nehir var
Benim sevdam ise bir avuç göze.

Damlayı bilmeyen suyu anlamaz

Yıkılsa şu dünya baştan kurulsa
Ben yine, yeniden seni severdim
Melekler mi senmi diye sorulsa
Ben yine ,yeniden seni överdim.

Sen bana yazılan demi ezelsin

Bir asa olsaydı elimde keşke
Dokunup kalplere sevgi ekseydim
Emekçi ellerim gelseydi meşke

Güvendim insana açtım kalbimi
Biri yaraladı birisi sardı
Muhabbet ehlinde ararken demi
Biri dost ehliydi birisi yârdı.

Türlüsünü gördüm ben-i âdem'in

Ey gönül bir daha sevmem dedin ya
Son baharda kapın çaldı bir melek
Bakınca gözlere sözün yedin ya
Aklını başından aldı bir melek

Kurumuş dal idin yeşerdin birden