Abı hayatı buldum, ummana akıp dolsun.
Canlar askıda kaldım, garibana can olsun.
Benlik yurdundan geçtim, gönlümü bize açtım.
Yâren yolunu seçtim, yürünen dostu bulsun.
Birey uyum sağlarken yaşadığı topluma,
Beni duy bana sarıl; kopuyor kök bu defa.
Dili, dini, ırkıyla sarıldık bir tohuma,
Beni duy bana sarıl; kopuyor kök bu defa.
Alçaklarda gördüler, yükseklerden bakınca,
Halkalardan ittiler, zincirleri takınca.
Akıl hayrette kalır, bu hâl başından alır,
Tadı kendinden bilir, nefis içe akınca.
İslam’ın gölgesi düştü düşeli
O esenliğinde yatarız bizler
Peygamber âşkıyla taştı taşalı
Çekilen bentleri yutarız bizler
Rasûlullah inandı, yürekler nurla doldu.
Ayetler bir bir indi, yeryüzü esen oldu.
Mü’minler ismin andı, gönül huzuru buldu.
Vaktiyle biz azıttık, üstelik inat ettik!
Ey Rabbimiz! İşittik şimdi itaat ettik!
Bağrımdan kopartılan cefalı oğul,
Yazısı kara olan tasalı oğul,
İçi dağlı dua yollar sana annen,
Duy, ateşe atılan kınalı oğul.
Hüdai’yi duydum, geldim,
Aşk kınama anlamaz ki
Bu âlemde ne münevver;
Gönlü âmâ anlamaz ki.....Mesut Tütüncüler
Bugün Âşık Said sofrasındayım,
Bağdaş kuracak bir yeri ara bul.
Neyleyim dünyanın gam, mihnetini
Çala kaşık vuran, kârı ara bul.
Bir kişi ki kemalini hıfzetse,
İrfan meclisinde piri nur olur.
Şeriat babına kayım olmayan,
Daim onun altı üstü nar olur............Âşık Zülali
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!