Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

E’ye Hasret Türküsü

yar
hangi dağı aştın gene ki
yüreğim sızlar
özenle acı çekmek ölüme kafi midir bilinmez

içine kapanmış evlerin iyimserliği bulanık yarınlara fit
kazara çöker akşamın kirli tedirginliği kuşların yalnızlığına
düşünerek geçirmek gibi zamanı seni sevmek rüzgara karşı
çıkınımda buram buram yeniden dirilmesi ellerinin sulak
kaçıncı aryamdı gelircesine gidişin mayıs akşamı bilsem nasıl anlatır yasaklanmış rüyalarımı
yepyeni hüzünlerle sırdaş eskimişliğini sevdalı aldanmışlığımın

E’nin Perçemine Gazel

perçemin sorsam hangi telli turna direnir
hangi iklim saçlarından haber eylemez eğleşir
hangi yaprak saçına değer de kan olur yeşerir
karşı ki dağ bilesin ayrılığındır içimdedir

E… bir çift kara özlemdir

bir eksiğim var
kokun yoksa dudaklarımda
parmaklarım dolanmayınca
eteklerine tedirgin sevinçlerinin

aklımın bir kenarına not etmiştim
ağlamak da ihtimaller dahilindeydi
katmerlenmişken bulutsuzluğun tedirginliği
E….E Adana’da bir haziran sabahını sabah olmaktan çıkardın
gözlerin uykusuzdu bekleyişsizliklere alıştırarak beynimi
her şeyi oluruna bırakmanın aldatıcı akışkanlığı

kumlu sahillerinde olduğumu
kimseye söyleme
gözlerim
pür telaş balıkçılların
hayırsız neşesiyle delik deşik
deli poyrazlar savuruken

kangrendi masamda duran varlığının isyanı
adını yağmurlu ve soğuk yazmayı öğrenemedim
ıssız yazları sevdim hep
saçların yerine güneşin şavkıyla oynamak için
uykularıma kasteden atatürk parkı'ndaki halini
unutmamak için

geleceğimiz yoktu sanki
ama o günlerde...
çocukça kavgalarımız sokaklarda
yarınlar yan gözle bakamazdı
ne dünümüze ne bugünümüze
ayaklarımız deli yağmurların içinde

gün alasına tutuldum çocuk
bulut ve su köprüleri kurdum pazarlarıma
aynı yağmurda ıslanmaktan hep korktum...

evler toprağa çakılmış
boş hırsı gibi bencilliğin

tüm dünya sınıfımız sanki
özlemli bir tebeşir kokusu
seni içimden atamadım
sızısı
güneş yanığım benim
ne sevgilim çeker nazımı