Karanlık ormandaki kabristana çağırır
Katilin adı gizli tuhaf hece taşında
Mezarın etrafında ecinniler dans eder
Sana sarılmak için sessiz sessiz yaklaşır
Baykuşların çığlığı parçalar sessizliği
Soğuk bir nefes okşar birden ense kökünü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tüm dostlarıma sevgi ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta