İZMİR BİR SEVDA Şiiri - Muhsin Yener 2

İzmir bir sevda, İzmir bir aşk… Maviye uyanan bir sabah gibi. Denizin kıyısında bir şarkı söylenir: “İzmir’in denizi kız, kızı deniz…” Sokaklarında hem kız kokar, hem deniz. Biraz rüzgâr, biraz güneş, biraz da sen… Bir sevgili gibisin; huysuz biraz, inatçı biraz. Kızdırırsın insanı, ama güzelliğinden hiçbir şey eksilmez. Trafiğine söyleniriz, kalabalığına kızarız, sıcağında bunalır, sonra akşam olunca yine sana sarılırız. Çünkü senden uzak kalınca başka türlü anlarız kıymetini. Bir başka şehirde uyanır insan… Bir sabah, nedensiz bir özlem düşer içine. Körfezin kokusu gelir aklına, Kordon’un rüzgârı, akşamın mavisi… Ve anlarsın: İnsan bazen en çok da alıştığı yeri özler. Senin sokaklarında hayat başka akar. Denizinde özgürlük, insanında sıcaklık var. Bir yanında geçmiş, bir yanında gelecek… Asırlardır şiirlerde yaşayan, şarkılara karışan bir şehir sen. Huysuz güzel sevgili… Sana kızsam da, senden uzak kalsam da kalbim hep sana döner. Belki bir gün yine Kordon’da yürürüm. Denizden gelen rüzgâr yüzüme dokunur. Bir an durur, gökyüzüne bakarım. Ve içimden tek bir cümle geçer: Bazı şehirler sadece şehir değildir. Bazıları insanın memleketidir. Bazıları, kalbinin bir köşesinde ömür boyu taşıdığı bir şarkıdır. İzmir bir sevda… İzmir bir aşk… Ne kadar kızsam da sana, ne kadar söylenirsem… Ben bu güzel huysuz sevgiliyi sevmekten hiç vazgeçmeyeceğim. Muhsin Yener