İzmir Bir Sevda Şiiri - Muhsin Yener

İZMİR BİR SEVDA

İzmir bir sevda,
İzmir bir aşk…
Maviye uyanan
bir sabah gibi.

Denizin kıyısında
bir şarkı söylenir:
“İzmir’in denizi kız,
kızı deniz…”

Sokaklarında
hem kız kokar,
hem deniz.

Biraz rüzgâr,
biraz güneş,
biraz da sen…

Bir sevgili gibisin;
huysuz biraz,
inatçı biraz.
Kızdırırsın insanı,
ama güzelliğinden
hiçbir şey eksilmez.

Trafiğine söyleniriz,
kalabalığına kızarız,
sıcağında bunalır,
sonra akşam olunca
yine sana sarılırız.

Çünkü senden uzak kalınca
başka türlü anlarız
kıymetini.

Bir başka şehirde
uyanır insan…
Bir sabah,
nedensiz bir özlem
düşer içine.

Körfezin kokusu gelir aklına,
Kordon’un rüzgârı,
akşamın mavisi…

Ve anlarsın:

İnsan bazen
en çok da
alıştığı yeri özler.

Senin sokaklarında
hayat başka akar.
Denizinde özgürlük,
insanında sıcaklık var.

Bir yanında geçmiş,
bir yanında gelecek…

Asırlardır
şiirlerde yaşayan,
şarkılara karışan
bir şehir sen.

Huysuz güzel sevgili…

Sana kızsam da,
senden uzak kalsam da
kalbim hep sana döner.

Belki bir gün
yine Kordon’da yürürüm.
Denizden gelen rüzgâr
yüzüme dokunur.

Bir an durur,
gökyüzüne bakarım.

Ve içimden
tek bir cümle geçer:

Bazı şehirler
sadece şehir değildir.

Bazıları
insanın memleketidir.

Bazıları,
kalbinin bir köşesinde
ömür boyu taşıdığı
bir şarkıdır.

İzmir bir sevda…
İzmir bir aşk…

Ne kadar kızsam da sana,
ne kadar söylenirsem…

Ben bu güzel huysuz sevgiliyi
sevmekten
hiç vazgeçmeyeceğim.

Muhsin Yener