Mazisinin kapısını hiç aralamamış, Kendi köküne yabancı, Kendi sesine sağır… Bir kitap inmiş gökten, “Oku!” diye başlamış ilk emri. Ama biz, Sayfalarını öpüp başa koymuşuz da Manasını gönle koyamamışız. Bilim desen, Karanlık odalarda unutulmuş Bir kandil gibi. Felsefe desen, Düşünmenin suç sayıldığı bir iklimde Boynu bükük bir yetim… Ve biz, Hakikatin yükünü taşımaya çalışan Birkaç yalnız adam, Kalabalıkların ortasında Çöl kadar kimsesiziz. Çünkü düşünmek ağır gelir Hazır ezberlerle yaşayanlara. Sual sormak bile korkudur bazen Kendi zincirine alışanlara. Ey millet! Osmanlı tarihini, Cumhuriyet tarihini, Nutuk’u okumadan Gelecek kurulmaz. İnandığın kitabı, Kur’an-ı Kerim’i anlamadan Hiçbir medeniyet ayağa kalkmaz. Biz şimdi, Küller içinden hakikati arayan Yorgun bir avuç insanız. Ve biliyoruz: En zor savaş, Cehaletin karanlığına karşı verilendir. Muhsin Yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 12.11.2026 20:57:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!