MAVİ BERELİ Şiiri - Muhsin Yener 2

MAVİ BERELİ Dağın başıdır benim yurdum, Kayalar şahidim, rüzgâr sırdaşım. Bulutlar omzuma eğilir geceleri, Göğün altında yalnız değilim; Çünkü ardımda bir millet, Göğsümde bir bayrak taşırım. Kartal süzülür tepemde, Ben karanlığı gözlerim. Ay ışığı vurur namluma, Bir ananın duası yükselir uzaklardan. Bilirim; Bu nöbet yalnız benim nöbetim değildir, Bu toprakların emanetidir omzumdaki silah. Mavi beredir başımda, Fakat taşıdığım yalnız bir üniforma değildir. Bir ömrün yüküdür bu renk, Bir annenin duası, Bir çocuğun yarını, Bir milletin namusudur koruduğum. Herkes uyurken Ben gecenin gözlerine bakarım. Rüzgâr sert eser, Soğuk iliklerime işler. Ne gam! Türk'ün askeri Rahat yatmak için değil, Vatan rahat uyusun diye Ayakta durur. Gün gelir, Toprak adımı çağırırsa Bilirim dönüş yoktur. Ya düşman önünde dimdik dururum, Ya da bu kutsal toprağın koynunda Bayrağa sarılı uyurum. Benim için ölüm Son değildir. Bir mavi bereli düşerse Ardında yankılanır binlerce ayak sesi. Bir yiğidin sustuğu yerde Başka bir yiğit ayağa kalkar. Çünkü bu dağlar bilir, Bu taşlar hatırlar: Bayrak yere düşmez, Vatan sahipsiz kalmaz. Ve göklerde kartallar döndükçe, Bu topraklarda yiğitler doğdukça Mavi bereliler nöbette olacaktır. Gece bitecek, Güneş yine doğacaktır. Ama Türk'ün bayrağı Daima göklerde olacaktır. Diyecekler ki: “Onlar geldiler, geceyi beklediler, vatanı korudular ve isimlerini toprağa değil, milletin yüreğine yazdılar. Muhsin yener