BANA NECİ Şiiri - Muhsin Yener 2

BANA NECİ, TOPLUMDAN NE BEKLERSİN? Bana neci bir toplumdan ne beklersin kardeşim? Herkes kendi derdine düşmüş, kendi cebini, kendi koltuğunu düşünüyor. Bir çocuk aç yatarken bu şehirde, birileri sofraların bereketinden söz ediyor. Adalet mi dedin? Hangi kapıyı çalsan çıkar bekliyor. Haklı olan susuyor, haksız olan kürsülerden konuşuyor. Komşusu açken tok yatana insan demek ne kadar doğru? Bir lokmayı bölüşemeyenler kardeşlikten söz ediyor. Bana neci bir toplumdan ne beklersin ki? Vicdanını susturmuş, haksızlığa gözlerini kapatmış, başkasının acısına sırtını dönmüş bir kalabalıktan insanlık beklenir mi? Oysa toplum dediğin aynı sokakta yürüyen kalabalık değil; birinin düşüşünde el uzatan, birinin gözyaşında kendi acısını gören, adalet için gerektiğinde hep birlikte ayağa kalkandır. Ve unutma kardeşim, bir gün herkesin kapısını çalar hayat. Bugün başkasının derdine "bana ne" diyenler, yarın kendi derdini anlatacak bir insan arar. Muhsin Yener