Abdullah Ercan Şiirleri - Şair Abdullah ...

Gündüzlerimi çaldın benden
Gönlümü geceler boyu,beden harabesinde
Umut dallarına dünek
Divane baykuş ettin
Gittin...

Hüzün var gözlerinde bu akşam bülbülün
Derbeder ahvâli anısına bir gülün
Ne lâle ne menekşe ne de o sünbülün
Derbeder ahvâli anısına bir gülün

bir resim çizmek istiyorum
bulutların üzerinden
Ay ve Güneşi'de içine alsın
Yeryüzü tuval elimde,maviler fırça
Yıldızlar salkım saçak
dallarda asılı kalsın

gece ve hüzün son durağı aşkın
bindi bak ilk adımında akşamın
tâc-ı ihtişamdır beyaz duvağın
süslen koynumda bu gece İstanbul

elimizde balık ekmek arası

sanrı değil bu
kan çanağı gözü yaşlı ufkun
uzak diyarlara savrulur kırmızı
gam yükünü sardı yine,göçebe rüzgar
soğuk gölgesinde uzar aşkın,bu sızı
uzanır sere serpe siyaha gece

ömür yaşının neresinde yıkılır,bu merdiven
bilinmez
kaçıncı basamağında bu yıl eylül
ne uçarı pembe,ne de kırmızı
saçıma gri doğar artık,güneş ve mehtap
biraz da olsa gül,yeşil gözlerim

... ve ben;
kumsalına çizdiğim yolcu salonunda,katıp bir avuç suyuna,gönlümdeki engin denizleri,gözlerden kaybolurcasına uzaklara bakan ben!
ve o kumsalında G.Barajının,hürriyet vapuru bekleyen adam.Bir de hoş kokulu gölgen.
Umrumda mı! hafif rüzgarlı akşamın saati 19.35'i gösteriyor,Nisan'da.Güneş el salladı mor dağların tepesinden,gitti kınalı kuzum.
Rüzgar ben ve yalnızlığım...
Derinliğini bilmeden attığım oltamın kıvrımlarında boğuldu umutlarım,küçük dev dalgalar yüreğimde kıyılıyor.

şiir fakiri kelimeler dökülür artık kalemimden
duygu yoluna serili mendilim dilenir
yüreğim yoksullaştı
eritti zaman,sevgiye dair ne varsa bende
gece bile utanır oldu söylediklerimden
koynumda kalan bir tek yalnızlığım

'''bir hüzzam şarkı oldu, dudağımda nağmeler
gönlümdeki baharda, soldu çiçekler güller''

................
beni de al
karanlığına boya sol yanımı

sana seni anlatmak;

kaç bilinmeyenli denklem gibi
bendeki seni mi!
yoksa;
seni,sana göre mi anlatmak.