Ben ölmem; bedenim topraktır benim, ruhum deniz… //
Hâlâ bir şeyler öğrenemediyseniz, bu sizin bir eksiğiniz! //
İspiyonculuk uymaz bana; ben ser verir, sır vermem; //
Darağacını boylasam da ben, ben buyum, değişmem… //
Özümüz topraktır bizim, ruhumuz deniz; ölümsüzüz biz! //
Beni ve arkadaşlarımı böyle özümseyiniz! //
Sakın üstüme varmayın,
O’nu bana sormayın,
Ne olur beni yormayın,
Moralim bozuk bugün…
Sakin olduğuma bakmayın,
Nasırlı ellerime sevgisi merhem kadınım…
Seninle dünyadaki en mutlu insanım…
İnan, saçının bir teline hayatımı adarım…
Sensiz neyim ki ben; beni sevdiğin kadarım…
Saçını süpürge eden, bana iki evlat veren…
Sormayın, duman olmuşum,
Dokunmayın, yorulmuşum.
Bulut gibi dolmuşum,
Gözlerim birazdan ağlar.
Dalımda açmadan solmuşum,
Gül olsan bülbülün olmam,
Ateş olsan külün olmam,
Evren olsan sülün olmam.
Ayıp ettin; beni kaybettin.
Kitap olsan açıp okumam,
Dipsiz bir kuyu gibi kahverengi gözlerin...
Bakışların uçurum, macera dolu sözlerin...
Kalbimi çalmanın peşinde kar beyazı gülüşlerin...
Bakma öyle; kolay kolay düşmem ben, güzelim.
Aşka giden bütün yollar benden sorulur...
Sende en çok neleri sevdim;
Rengârenk çiçekleri sevdim,
Yalansız gerçekleri sevdim,
Hep olduğun gibi kal, dünya.
Sende ben denizleri sevdim,
Yüreğin yoktu da,
neden açmak istedin
gönül bahçemde ey nazlı çiçek?
Bil ki; her insanın değil,
er insanın işidir sevmek!
Boynum sana kıldan incedir.
Ezel’de, ebed’de, elbet senindir.
Nadide aşkın hep kalbimdedir.
Zebun bırakma beni, güçlendir.
Esirge, bağışla kul’un beşeridir.
Ruh’um, can’ım, emrine amadedir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!