Herkesin bir hikâyesi var
Benim hikâyem de sensîn
Seni yaşar dururum, yâr
Sen her dem içimdesîn
Herkesin bir şarkısı var
Senden sonra hayatım zindana döndü
Aşkla yanan yüreğimin odu söndü
Geceler uykumu parçalara böldü
Artık sensiz yaşama sevincim öldü
Sen benim en büyük yaşama sebebimdin
Varsın güneş doğmasın dünyama,
Varsın ay aydınlatmasın gecemi,
Sen can oldun canıma, kan oldun damarlarıma,
Sırf senden ibaret ömrümün her demi.
Sensiz yaşadığım her şey eksik.
Aldığım nefeslerin yarısı kesik.
Duygularım dilsiz, cümlelerim devrik.
Yüreğim suskun, çünkü sen yoksun.
Mazideki günler avutmuyor beni,
Sen yoksan,
her şey noksan, yüzde doksan…
Sen olmazsan, neler olur, bilir misin?
Sen olmazsan, dünya döner mi, dersin?
Sensiz…
Mümkünse doktorlar hafızamdan silip atsın ismini,
Ya da cerrahlar kesip alsın
Kalbimin sana ait kısmını…
Çünkü sensiz yapamam,
Neler neler vermezdim,
Şimdi yanımda olsan.
Belki dünyaya gelmezdim,
Sen anandan doğmasan.
Sensiz yapamaz oldum,
Sanki ruhlarımız asırlar önce karşılaşmış gibi…
Gözlerine baktığımda, kâh Mecnun, kâh Ferhat oluyorum…
Gözümde, bir "Leyla" bir "Şirin"oluyorsun!
Sen söyle,"cânân" senin için ne yapayım.!?..
İstersen "Züleyha"-ol, Yusuf gibi yanayım!...
Gönül dağımı delmeye "külünk" gerekmez!
Ne sen bulunmaz Hint kumaşısın,
Ne de ben parmakları kesilen ustalardan biriyim.
Ben sevmenin de en güzelini bilirim,
Vazgeçmenin de; sen tasalanma.
Kendi kendime yalanlar söyledim,
Yine de şu gönlümü avutamadım.
Söylediğim yalanlara inanmak istedim,
Bilmem, seni ben niye unutamadım?
Avutmak isterken şu garip gönlümü,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!