Ben mecnunsam mecnunum,
Leyla 'yım demedin ki.
Yanıp biten bir mumum,
Leyla 'yım demedin ki.
Çile çektim her saat,
Seni parıltı edinmişim denizlerime,
Dalgalarıma yosun kokusu edinmişim,
Ekmek, su, soluk edinmişim.
Göklerime mavilik,
Bulutlarıma beyazlık,
Ormanlarıma yeşillik,
Güvenmem Lokman Hekim ‘e,
Yaralı yüreğimi eline veremem.
Lokman Hekim kimin derdine derman olabilmiş ki;
Olsun benim de derdime derman,
Çektiğim derdi bilseydi;
Dertli olurdu
Mahşerler içinde yapayalnızım,
Uzanan ellerim boşlarda kaldı.
Bayram akşamında sana ağladım,
Bayramım sel gibi yaşlarda kaldı.
Herkes neş 'eliydi, bir ben inledim,
Dert olma gönlüme, darılmadan git,
Madem ki ayrıldık, ayrılıyoruz.,
Sen bana aldırma, sarılmadan git,
Madem ki ayrıldık, ayrılıyoruz.
Gitmeden gülümse; hatıra olsun,
Bir masa hazırla bana, meyhaneci
Testekerlek gümüşi ay altında,
Başımın üstünde birkaç porsiyon yıldız olsun
Ay ışığında parıldayan
Şöyle taze yosun kokuları üstünde denizin,
Her yanı buram buram esintili,
Sormadan anlatıyorlar seni,
Denizler; kendilerinden ne kadar hoşlandığını,
Rüzgarlar; saçlarını nasıl okşadıklarını,
Yağmur; saçlarını, omuzlarını
Güneş; nasıl oynaştığını ışıklarıyla çevrende,
Mehtap; nasıl her şeyi bırakıp sana baktığını,
Kız sendeki o gülüşe
Davet diye gelirim ben.
O görkemli görünüşe
Mahvolurum, ölürüm ben.
Tutamadım o elleri,
Gururun Ağrı Dağı ‘nın zirvelerinden alınmış,
Görkemli bulutlar arasında yaylaya tepeden bakan,
Gülüşün Erzurum ayazına doğan güneş,
Nilüferler üstünde çiğ damlası gözyaşların,
Hırçınlığın Hopa ‘da Deniz kükremesi,
Bakışın allak-bullak ediyor yüreğimi,
Marko Paşa yoksa; ben varım anam-babam,
Anlat derdini, yakınışlarını.
Aşın tuzsuz, kaymağın balsız mı kaldı?
Renkli düşler mi girmedi uykularına,
Mehsiz-mehtapsız mı kaldı gecelerin,
Veya denizlerin martısız,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!