Bu sabah rüzgarı sana hiçbir şey söylemiyor mu
Benden yana,
Bu ikindi yağmurları hiçbir şey söylemiyor mu,
Doğan ay, batan güneş,
her biri sana bir ayrı benzeyen bu bulutlar,
Çalakanat benden sana doğru uçan kuşlar,
Eli-yüzü düzgün bir kaf edeyim,
Kitap ortasından laf değil mi bu?
Biraz edeplice caf caf edeyim,
Kitap ortasından laf değil mi bu?
Pire bulunurmuş ancak itlerde,
Neden çöker bu sensizlik gülle gibi, yüreğime?
İndimde neden iğneli fıçılara döner bu geceler?
Neden sabrım erir tükenir mumlar misali karanlıklarda?
İki ayağım neden girer gider bir pabuca?
Neden dünyanın ıssı-bucağında seni arar dururum
Kayboldukça?
Körpecik aşkımız sanki bir çocuk,
Dudakları sanki dudağımızdan.
Eli ellerimiz, gönlü gönlümüz,
Toprağı alınmış toprağımızdan.
Konuşur, oynaşır ellerimizde,
Ben mecnunsam mecnunum,
Leyla 'yım demedin ki.
Yanıp biten bir mumum,
Leyla 'yım demedin ki.
Çile çektim her saat,
Seni parıltı edinmişim denizlerime,
Dalgalarıma yosun kokusu edinmişim,
Ekmek, su, soluk edinmişim.
Göklerime mavilik,
Bulutlarıma beyazlık,
Ormanlarıma yeşillik,
Yesem de olur, yemesem de;
aşa-ekmeğe doymuşum.
Uyusam da olur, uyumasam da;
kanıksamışım uykulara.
İçsem de olur, içmesem de;
doymuşum içkilere.
Çiçekli bahçeler yine mi sensiz?
Yine mi yamaçlar kimsiz kimsesiz?
Seni özlüyorum ağızsız dilsiz,
Özlemden ömrümce kurtulamadım.
(ISLAK RÜZGARLAR isimli hece şiirlerinden > 60/100)
Dert olma gönlüme, darılmadan git,
Madem ki ayrıldık, ayrılıyoruz.,
Sen bana aldırma, sarılmadan git,
Madem ki ayrıldık, ayrılıyoruz.
Gitmeden gülümse; hatıra olsun,
Güvenmem Lokman Hekim ‘e,
Yaralı yüreğimi eline veremem.
Lokman Hekim kimin derdine derman olabilmiş ki;
Olsun benim de derdime derman,
Çektiğim derdi bilseydi;
Dertli olurdu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!