bitiş
o eski halim yok artık
solmuş sararmış tenim
yüzüm gözlerim ellerim
kırışıklıklar derin çizgiler
Ne isterse yapar insan evladı
bitmeyen çıkarlar uğruna
güçlüye her şey yasal
güçlüye her şey çare
küresel sömürü savaşlar ölümler
daha ötesi bir atom bombası
Boşa bu yaşam
boşa bunca umut
en güzel duygularım boşa
ah çocuk yüreğim
parçala göğsümü
yırt tenimi
Eski bir sahilde denize karşıyız
güneş ağır ağır batıyor
renklendiriyor akşamı ufuktaki kızıllık
bizde ise bir alacakaranlık
dört kişilik bir masadayız
ben ve çocuklarımız
Dün her yanı temizledim sildim süpürdüm eskisinden
daha iyi
çok temiz olmasa da ben gibi bir ihtiyarın yapabileceği
kadar işte
tıraş olmadım saçım sakalım biraz uzadı
ama kimseye de zararı yok
Düşmek her akşamın içinden geçerken
bir hüzünden bir hüzne
kul olmak bitmemiş çılgın bir yangının
sönmeyen ateşine
sonra birikmek bir çığ gibi
söz dinlemeyen bu hain yürekte
Güneş batar da
karanlık basar ya çatıların üstünü
sarı ışıklar yanar apartmanlarda
sevinçler pencerelerden taşar
oralarda mutlu insanlar yaşar
aklım kalır sıcak odalarda.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!