İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Ruhun
Toklukla büyür narince,
Atthis.
Ah Atthis,
Dudaklarını özlerim.
Senin kıpırdak, devşirilmemiş,

Düşlerimde bile kendini benden esirgedin
Ve bana sadece hizmetçilerini gönderdin.

Ezra Pound (1885-1972, ABD)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy

…
Güz yaprakları savrulur elimden,
agitante calescemus... (1*)
ve soğur rüzgâr güze doğru.
Lux in diafana, (2*)
Creatrix, oro. (3*)

İçimde ol, geçici şeyler gibi değil,
Sonsuz duygulanımı gibi
Kasvetli rüzgârın -
Çiçeklerin neşesi.
Senin olayım
Güneşsiz kayaların ve boz suların

Bir yıl taşkınlar yükselmişti,
Bir yıl karlarla savaştılar,
Bir yıl ağaçları ve duvarları yıkan bir dolu yağdı.
Burada bataklığın aşağı kısmında tuzağa düşürdüler O’nu
bir yılda,
Ve boğazına kadar suda duruyordu

9. Sone

Bir dulun kirpiklerini ıslatma korkusu mudur ki
Yalnız hayatını böyle savurganca harcamanın nedeni?
Ah, eğer çocuksuz göçüp gidersen buralardan,
Yas tutacak dünya dul kadın misali, senin ardından.

Genç adam gidiyor beyaz atın yanına, yular takmaya
ve at bakıyor O’na sessizlik içinde.
Öyle sessizler ki, başka bir dünyadalar sanki.


[More Pansies, 1932’de basıldı]

Beyaz bir kuleyi kurmak için
çabaladı mı tuz ve şeker?

Karınca yuvalarında düşlerin
zorunlu olduğu doğru mudur?

bir hafta olmuştu babam öleli
kulağımda sesi
uyandım
oturdum yatağa

ve tuttum soluğumu

Ruhun yaşlı doğduğu
ve hayat boyunca gençleştiği
doğruysa eğer,
bu durumda sen ve ben hem yaşlıyız
hem de genciz birbirimizden.
Tehlikelidir böylesi bir birleşim.