İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Candan Marazlar

Sızlayan şu burun ucu, o eski kusurlar –
Yüzdeki benler misali katlanılabilir şimdi
Tahammül edilebilir ta ki iç sıkıntısı yer verene dek
Alaycı bir lütufkârlığa –

Çay yaprakları engelliyor afete davetiye çıkaranları,
tasarlarlar hiçin bulunduğu gelecekleri;
çingene palmiyesinin çaprazında ve esnerken kız
fethedilecek bir varta kalmadığı kehanetinde bulunacak hâlâ.
Tehlike temelsizdir şimdi: naif şövalye
bulur modası geçmiş devleri ve adı duyulmamış ejderhaları,

Klasikler geniş bir kitleye yayılsaydı
Amerika ne olurdu düşüncesi
Allak bullak eder uykumu,
Amerika ne düşüncesi,
Amerika ne düşüncesi,
Amerika ne olurdu

Caprichos

Hava kararıyor Huelva’da: isli palmiyeler
ve tren düdüklerinin telaşlı
gümüş beyazı yarasaları.

Cartagena

Yağmur ve gök gürültüsü vurup döküyordu, sel olmuştu sokaklar;
bir barda Kızılderili kızlarla dans ettik,
dizlerimizin yarısına ulaşmıştı su;
en genç kız giysisini sıyırıp, beline kadar çıplak dans etti;

Gel, durumu bizden daha iyi olanları küçümseyelim.
Gel, dostum, ve anımsayalım
Ki zenginlerin kâhyaları vardır ve yoktur dostları,
Ve bizim dostlarımız vardır ve yoktur kâhyalarımız.
Gel, küçümseyelim evlileri ve bekârları.

Çayevindeki kız
Eskiden olduğu kadar güzel değil.
Ağustos eskitmiş O’nu.
Canla başla çıkmıyor merdivenleri;
Evet, O da orta yaşlı olacak,
Ve keklerimizi getirirken

Karnıbahar ve patates yetiştirmek
en büyük amaçlarımdan biri
ve bir tarh maydanoz
ne de güzel gider kızartılmış yılanbalığına
ama benim küçük bahçemde yetişen yalnızca çayır çimen.

Çayırlıkta sıcak öğle vakti. Düğünçiçekleri
Terleyip eriyor, ve sevgililer
Geçip gidiyor, geçip gidiyor.
Renkleri siyahtır ve gölgeler misali yassılar.
Sargıların olmaması ne kadar da güzel!
Çimen misali yalnızım ben. Özlemini çektiğim ne?

Cellat
kollarımı ne yapacaksın?
Birini kes
öbürünü de kes
Gözlerim görüyor seni
Irzıma geçtin