İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Portekiz,
denize, gemilerine geri dön,
Portekiz, geri dön insana, denizciye,
geri dön toprağına, güzel kokuna,
gökyüzü altındaki özgür aklına,
yeniden

Deniz gecesi, beyaz ve yeşil heykel,
seviyorum seni, uyu benimle.
Gittim, tutuşarak ve ölerek,
bütün yollar boyunca,
benimle büyüdü ağaç, yendi insan
kendi küllerini ve bıraktı kendini

Hem akıllıyım hem budala,
Dönüp durur etrafımda bu yer sen geldikten sonra,
Güz güllerinden yapılmış bu uydurmaca,
Bürünür altın bir renge sonra, bambaşka.

Ve biri arar bu şeylerin içini el yordamıyla

Süslü günlerin mahvettiği
O eski tuhaf aşk öykülerinin çimenlerine düşmüş
Hoş yarı doğruların şebnemiyle
Ve bal sözcüklerle ve çiçek öpüşlerle
Sana kur yapmak için eğilemem.
Uzaklardan duyulan çanlar misali titrek

Dipten çağıldıyor dalga, köklerle,
o batmış gök kubbenin kızları.
O esnek istilâ fırlatıldı havaya
Okyanus’un temiz gücüyle:
ortaya çıktı kalıcılığı, su bastığında
o derin gücün kameriyelerini

Yabansılıkta yıkanmak isterim:
Üstüme yığılan bu rahatlıklar, boğar beni!
Yanarım, öylesine haşlanırım ki yeni için,
Yeni arkadaşlar, yeni yüzler,
Yerler!
Ah, bütün istediğim

Damların Üstündeki Şarkıyla Uyanan Adam

Sabah, Mayıs yağmuru. Hâlâ sessiz şehir
bir yayla kulübesi gibi. Sokaklar sessiz. Ve
gökte gürlüyor mavi yeşil bir uçak motoru. –
Pencere açık.

Java’nın derinliklerinde, gölgelerin
bölgelerinde: burada duruyor aydınlanmış saray.
Duvarla birlikte büyümüş yeşil sırakemerlerin
arasından yürüyorum ve giriyorum
taht salonuna. Orada oturuyor hükümdar,
hastalıklı beyinli bir domuz, ve kirli bir erkek hindi,

Danseder Mayıs rüzgârları denizde
Dolanırken beyaz dalgaların üstünde,
Gezinir kıyıdan kıyıya yüzeyde
Köpürür sonra denizle birlikte,
Süzülerek gümüş iplikler gibi havada.
Söyleyin, gördünüz mü benim canımın canânını?

Budur yenilik: her küçük cafcaflı
Engel camla sarmalanmış ve garip.
Parıldar ve şıngırdar bir azizin tiz sesinde. Sadece sen
Bilmezsin ne yapılacağını ani ayak kaymalarında,
O kör, beyaz, berbat, erişilmez eğimde.
Bildiğin sözcüklerle ayağa kalkmanın yolu yok.