İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Kusursuzluk berbat bir şeydir, çocuğu olmaz onun.
Kar nefesi gibi soğuk, bastırıp sıkıştırır dölyatağını
Ki orada porsukağaçları eğilir hydralar misali,
Hayatın ağacı ve hayatın ağacı
Salıverir kamerlerini, aydan aya, boşu boşuna.
Aşk tufanıdır kan tufanı,

Ne yazık ki doğdu kahraman
Kayıtların asıldığı bu taşra kentinde
Ki burada en uyanık ahçılar işsiz kalırlar
Ve belediye başkanının piliç çevirme makineleri
Kendi uyumu içinde döner durur.

Sana yolculuğu anlattım
Geliyorum dedin.
Ölümü anlattım sana
Kurban olurum sana dedin.
Senin için şiir yazmaya
kalemim yok dedim,

Mersiye

Çıkış noktasında. Sis ve buhar arasındaki
bir bataklıkta düşmüş bir ejderha gibi, uzanır
çam ormanlarıyla giyinmiş kıyılarımız. Çok uzaklarda:
sisteki bir düşten çağıran

Pazar kuzusu cızırdar yağında.
Yağ
Feda eder ışık geçirmezliğini....

Bir pencere, kutsal altın.
Ateş değerli kılar onu,

Bilmeceyim ben dokuz heceli,
Bir fil, kocaman bir ev,
İki filiz üstünde gezinen bir kavun.
Ey al yemiş, fildişi, kaliteli keresteler!
Mayasıyla kabarmış bu somun büyüktür.
Bu semiz çantada yeni basılmış paradır.

Çamaşır rüzgârda dalgalanır
Bebelerin yüzlerinde açar goncalar
Kızlara sataşılır
ve futbol oynanır
çünkü yazdır şimdi Danimarka’da.

Al şunu, lanet olası; ve şunu!
Ve bir gül burada
Düzeltmek için yeniden!
Tanrı bilir
Üzüldüğümü, Grace; fakat sonuçta,
Bir kedi olacaksan, bu benim suçum değil.

Harika bir dostluk inşa edelim burada,
Alaz, güz, ve aşkın yeşil gülü
Burada sonlandırmışlardı mücadelelerini, burası mucizevi bir yer;
Bunlar oluyorken, buraya gel, bu zemin kutsaldır.

Ezra Pound (1885-1972, ABD)

Bütün bu aşktan ve dolaşmadan kitaplar oluşur.
Ve barındırmazlarsa öpüşü ya da gökleri,
barındırmazlar bereket için insanları,
barındırmazlar kadınları her bir damlada,
açlık ve arzu, öfke, berrak yollar,
ne kalkan olarak işe yarar ne de çan olarak: