herkesin baktığı
ama sadece susuzluk çekenlerin görebildiği
bir serap gibi
gözlerime dokunmuyorsa gözlerin
unut gitsin
yorgunuz farkında mısın
sevmeye yetmiyor kalbimiz
yağmurda ağlayan heykeller gibiyiz
yürümeye gelmiyor taştan ayaklarımız
dünyaya bir hırsız gibi gelmiş gibiyiz
ben unutmak istiyorum seni
ben suda açan Nilüfer çiçeği
sen göklerin saklı incisi
sen çorak şehirlerin müjdecisi
ben unutmak istiyorum seni
seni çok seviyorum, dedi adam
yanılıyorsun, dedi kadın
insan sadece kendini sever
en güzelini bu yüzden ister
ya da en varlıklısı olsun, der
aşkın parası vardır deseler de
bir güvercin gibi çırpınır içimde
hani özgürlüğünü versem ellerine
bilmiyor ki mahkum olacağım onun kalbinde
ve bir gün geri döndüğünde
çırpınıyor olacağım bir başka yürekte
usul usul git ey sevgili
unutmak zor olacak seni
bir demet gül ile gelmiştin hani
bir demet aşk ile sunmuştun ahdini
ne çabuk unuttuk o günleri
rüya…
unutmak mı seni
aynada gördüğüm senken mümkün mü bu
mümkün mü reddetmek gözlerimdeki seni
uzuyor bir ses
yolların en sonlusunda
sonsuza dek uzayacakmış gibi
gitmekle kalmak ikileminde
kalbimde çınlıyor bir ses
benim yalnızlığım sokakta başlar
dokundukça uzaklaşırım insanlardan
mesafeler daraldıkça tükenir nefesim
içime bir korku düşüverir ansızın
dokunmaktan, sevmekten korkarım
denizle konuşurum ben
yaz değil, kışın tam ortasında
herkes çekip gittiğinde
rüzgarlara meydan okuyarak
denizle konuşurum ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!