İnsanı seversen, Allah da seni sever!
Sen yaşadıkça iki yakan bir araya gelir.
Sayılı ömür miadın bittiğinde,
Adın hayırlı cümlelerle yâd edilir!
İnsanı seversen, cennetlik olursun!
İnsan insana, yapmamalı zulüm,
Hesabı verilecek, birer birer gelirse ölüm.
Zalim nefsin, istese de, istemese de gösterilecek,
Bu fani dünyada, yaşadıkların bölüm bölüm.
İnsan insanı, görmemeli hor ve hakir,
İnsanlar bir acayip olmuş anne!
İnsanlara kıymet veriyorsun olmuyor, vermiyorsun olmuyor!
Sevgi ve muhabbetle kucaklıyorsun olmuyor, kucaklamıyorsun olmuyor!
Neşe ve üzüntülerini işin kolayına kaçmadan paylaşıyorsun olmuyor,
Paylaşmıyorsun olmuyor!
Başına tac gönlüne sultan ediyorsun olmuyor, etmiyorsun olmuyor!
Al eline kalem ile kâğıdı yaz hal ve ahvalini!
Sen sen ol alma hiç kimsenin ah ile vebalini!
Rahmani yollarda içtiyaklı bir yolcu ol!
Kör şeytan tutmasın elinde nefsin dizginini!
Sevdalı yufka gönlümün harareti, her geçen gün artıkça artıyor.
İnsanlık sandalım durgun sularda bile batıyor,
Otuz kırk yıllık dost bildiğim arkadaş,
Menfaati için dostunu utanmadan bir anda satıyor.
Sevdalı yufka gönlüm, olmuş insan görünümlü canavarlardan bizar
Bana “üzülme kendini heder etme”
"Biraz da gül" diyorlar!
Gamzeli yanaklarıma gülmenin yakıştığını da biliyorum!
Ama içimden gülmek gelmiyor!
Çünkü şeref ve namus abidesi insanlar, per perişan, çar naçar bir haldeyken,
Ben nasıl gülebilirim?
Gönül dili daha bir hoş imiş konuşmasını bilirsen,
Cennet ehli olmaya yeter kemlik bilmeyen gönülleri fetedersen.
İnsanı insan belki de sultan eden iman şerbetini,
Aşk ve şevkle işin kolayına kaçmadan kana kana içersen.
En güzel dil, hal dili imiş tabi ki yaşamasını bilirsen,
Dün gece seni seyrettim uyurken
Öyle güzel uyuyordun ki dayanamadım dakikalarca seyrettim.
Seyrettikçe mutlu oluyordum.
Zira vakarlı bir aslan gibi asil ve o kadar da güzeldin.
Güzelliğinle birlikte tarifsiz bir hoşluk ve tatlılık vardı nur cemalinde,
Bu benim eşim mi dedim kendi kendime.
Rahmani yollardan yoruldum deme!
Tali yollarda yolcu olmayı deneme!
Can ayrılmadan nazik bedeninden,
Nefsin şeytani heves arzularına yenilme!
Rahmani yollardan bıkıp usanma!
Ağılı hançerini saplama sineme!
Bilenmiş kılıçları yeniden bileme!
Meltemler ılgıt ılgıt eserken,
Nahoş olan bu sevdaya kötülük dileme!
Sana sevdalı gözlerime haşince bakma!




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hemen hepsi Hakk'a,hakikate çağıran doğruya yönelten şiirler.Tebrikler.
İlhamınız bol, kaleminiz dâim olsun inşallah.