Aç da kaldım susuz da,
Taştan daha sert döşeklerde yattım.
Zulme de uğradım.
Hor ve hakir de görüldüm.
Hakkım da gasp edildi,
Ama mücadelemden vazgeçmedim.
İtirazım var anne!
Fikri güzel gönlü güzellere kalmışım hasret.
Bitip tükenmiş gönlümdeki sevgi ve muhabbet.
Yüzlerce yara var sevdalı yufka gönlümde,
Bereket abidesi gönül tarlalarıma ekmişler kin ve husumet.
Bilemedik halen de bilemiyoruz birbirimizin kadri kıymetini,
Gerektiği zaman çekmedik manidar tatlı zahmetini.
Oysa işin kolayına kaçmadan yapsaydık bunları,
Yüce Allah yağdırırdı üzerimize habire sevgi ve rahmetini.
Sevememiyor sevmiyoruz birbirimizi eskisi gibi aşk ve şevkle,
Yaşarken, rezili rüsva olmak istemiyorsan,
Ya göründüğün gibi, ya da olduğun gibi görüneceksin!
Nazik bedeninin, cehennem narlarında yanmasını istemiyorsan,
Gönlün bereketli topraklarına, sevgi fidanlarını dikeceksin!
İnsan sahip olunca kamil bir imana,
Nedamet duyar geçmişte yaptıklarına,
İnsan gözyaşı dökmekten bir acayip olur,
Bir anda döner insanın hali pür yamana.
İnsan konuk ederse yüreğinde muhabbeti,
Artıyor her geçen gün bana karşı zalim ve gaddarlığın,
Tarih yazmamış henüz adı konulmamış böyle bir kabalık ve barbarlığın.
Beni küstürmek ve yaşarken öldürmek sanki hoşuna gidiyor,
Aklını başına devşir zira senin de sayılı ömür miadın tükeniyor.
İnsanı cennetlik eden sevgiler derin mezarlara gömülüyorsa,
İnsanlıktan nasiplenmeyenler sağda solda habire övülüyorsa,
Fikri güzel, gönlü güzeller herdaim hor ve hakir görülüyorsa,
İnsan gibi insan olanlar, böyle ortamlarda hiç rahatça yaşayabilir mi?
İnsan isen rahmani yollarda yürü,
Şehit kanı ile sulanmış topraklarda çürü.
Dört dörtlük bir çoban ol,
Dağılmasın güdtüğün sürü.
İnsan isen,
İnsanı seversen, Allah da seni sever!
Sen yaşadıkça iki yakan bir araya gelir.
Sayılı ömür miadın bittiğinde,
Adın hayırlı cümlelerle yâd edilir!
İnsanı seversen, cennetlik olursun!
İnsan insana, yapmamalı zulüm,
Hesabı verilecek, birer birer gelirse ölüm.
Zalim nefsin, istese de, istemese de gösterilecek,
Bu fani dünyada, yaşadıkların bölüm bölüm.
İnsan insanı, görmemeli hor ve hakir,




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hemen hepsi Hakk'a,hakikate çağıran doğruya yönelten şiirler.Tebrikler.
İlhamınız bol, kaleminiz dâim olsun inşallah.