İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Bitmiş içi dolu mutluluklar
Herkes birbirine yedi yabancı olmuş.
Dolaşıyor dillerde manidar nutuklar,
Gönüller kin ve nefretlerle dolmuş.

Bitmiş içi dolu muhabbetler,

Gül sevdalısı bülbüllerim gönül bahçemde şakısa da şakı masa da,
Sevda pınarlarım gürül, gürül şarıl, şarıl aksa da akmasa da,
Meftun olduğum o yar, kır çiçeklerinden yaptığım tacı başına taksa da, takmasa da,
Kesik uçlu kalemim sana olan aşk ve sevdamı yazsa da yazmasa da,
Rahvan atlarım beni sana getiren yollarda koşsa da koşmasa da,
Ölesiye sevdiğim o yar beni canı gönülden sorsa da sormasa da,

Ahhh anne ahhh,
Yalancı gülüşleri sevmiyorum.
İçi boş sevgileri protesto ediyorum.
Dostça kucaklaşmayı, fellik fellik arıyorum anne.

Yeri ve zamanı geldiğinde doğrular konuşulduğunda,
Düşmanlar ha bire artıyorsa,
Ya göründüğü gibi ya da olduğu gibi olanlarla buluşulduğunda,
Öküzün altında buzağı aranıyorsa,
Rabbin rızasına kavuşmak için coşulduğunda,

Soluk soluğa kalmıştım.
Betim benzim de kaçmıştı.
Korku ve panik içindeydim.
Yar visaliyle kavruluyordum.
Yârin kapısına yaklaştıkça,
Nabız atışlarım düzensizleşiyordu.

Yatak odamın buğulanmış aynasına,
Onu resmettim ama benzetemedim,
Büyük bir şevkle tekrar denedim,
Yine benzetemedim tam vazgeçecekken,
Son bir kez tekrar çizdim.
Ama bu kez ne hikmetse gamzeli yanakları,

Bugün benim elli yedinci doğum günüm.
Acı ve tatlı hatıralarla dolu dünüm bugünüm.
Gül sevdalısı bülbülüm şakımaktan yorulmuş ,
Bilmezlerden oldum ne olacak sonum.

Ne edersem edeyim mutluluğa hasretim.

Bugün bir Nisan çocukluğum tamamen üstümde,
Gül koklamadım hiçbir zaman yarimin üstüne.
Hayatı canlandıran bahar geliyor olmasına rağmen,
Anlamış değilim niye dert geliyor derdin üstüne?

Bugün bir Nisan güvercin gibi hür ve özgür,

Bugün de yine sabah oldu!
Gönlüm pür neşe ile doldu!
Sevmeyi bilen bu gönlüm,
Aradığını çarçabuk buldu!

Bugün de yine sabah oldu!

Yeter zulüm etme bana! dayanağım kalmadı.
Maalesef, bu gönül gerçek sevdiğini bulmadı.
Yüreğimin yağı eridi,cesaretim kalmadı,
Maalesef, bu insan aradığını bir türlü bulamadı.

Hep arayan,hep inanan,hep seven ben oldum,