İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey en sevgili,
Sen, seni temaşa etmeye doymayan gözlerimin feri,
Sen, karanlıklarımı aydınlatan sana sevdalı gönlümün feneri,
Sen, helal çalışırken, boncuk boncuk döktüğüm alın teri,
Ve sen, mert ve yiğitçe kazandığım hak yollarında en manidar zaferimsin .

Ey felek!
Elini çek artık yakamdan!
Yeter vurdun beni hep arkamdan.
Karanlık çıkmazlara soktun.
Ettin beni evim barkımdan.

Ey felek çatla çatlayabildiğin kadar,
Öyle bir yar sevdim ki,gönlümde kurdum otağını,
Dört mevsim serdim yanıma yatağını.
Öylesine heyacanlıydım ki, tarif edemem,
Titreyen ellerimle kaldırıken duvağını.

Ey gafil!
Bitiremezsin dünya işlerini!
Ara bul er oğlu er kişilerini!
Ölümü çok tefekkür et ki,
Dökmeyesin ecel terlerini!

Ey gönlümün süruru,
Umutlarım sürgünde benim.
Kalmışım ölüm ile memat arasında.
İçim içime sığmazdı bir zamanlar,
Herkesi gönül soframda seve seve ağırlardım
Dost bildiklerimin sıkıntı ve kederlerinde hüzünlenir,

Kendimi bildim bileli,
Dost gibi dost aradım.
Güvendiğim çıktı hileli,
zaya gitti ömür miadım.

Kendimi bildim bileli,

Haşin bakışlarınla deldin yine sevmeyi bilen yüreğimi,
Kırdın sevda mektebi inşaatında çalışan küreğimi.
Acınacak bir haldeyim daha ne istiyorsun benden,
Sevin sevinebildiğin kadar zira büküyorlar artık bileğimi.

Zalim ve acımasız oldun, tutmadın sözünü kaybettin özünü,

Sayılı ömür miadın, istesen de istemesen de bitecek,
Pazılı güçlü bileklerini, bir çocuk bile bükecek,
Betin benzin sararacak, sesin soluğun kesilecek,
Keşke biraz da yerin altını düşünseydin!

Mercan misali dişlerin, birer birer dökülecek,

Sevdalı yüreğim olmuş param parça,
Yere düşen aşk çiçeklerinin bırakıldığı kristal bir vazo misali.
Açtım gönül defterimin en ak sayfalarını sana,
Sevginle bir hatıra yazasın diye dostça.
Bir şey söylemeden çekip giderken,
Kapıyı çarparçasına ve de yerinden sökercesine

Baktı gözlerime,
Ruhumu bedenimden çekercesine.
Kaçırdım gözlerimi gözlerinden.
Haşince bakışlarından,
Korkmadım desem yalan olur.
Muhakkak betim benzim de solmuştu,