İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Kulak verirsem vicdanımın sesine,
Buraları terk etmem lazım.
Çekmezsem bu sevdanın yasını,
Onu yüreğime gömmem lazım.

Sorarsam ne yapılması gerektiğini,

Sen uzak sana olan özlemlerim daha uzak
Yüzde dost kalpte düşman olanlar kuruyorlar yolumuza ha bire tuzak
Sevdanın ateşten gömleğini giyer giymez
Kalmadı aşkın yollarında sevda heybelerimde erzak

Nur cemalini görmezsem yaşama umudum felç olur

Duygular darmadağın olmuş aşk ve sevdalar çıkmazda.
Sevgili kokan yedi veren güller, sararmış solmuş yasta.

Sevda sofrasının kaçmış bereketi, sadakat ve ahde vefa kalmamış gönül otağında.
Eyvallahı olmaz işin kolayına kaçmayan seven bir sevdalının sevdasında.

Hayasızı sevmek gelmiyor içimden
Riyakarı görmek istemiyor nurani gözlerim
Şerefini haysiyetini yitirmişleri uzaklaştırsın benden
Çok korkuyorum Allahın dan kormayanlardan

Vicdanını merhametini atmış ise kalbinden

Kalemler küsmüş bana, yazmaz arzuhalim,
Yeter ki vuslat olsun yeter bana bir hasır ile kilim.
Seven de sevilen de sevdasında samimi değil ise,
Menzil murat alamazlar akıbetleri olur elim.

Şeyda bülbüller küsmüş, şakımıyorlar aşkın bahçesinde,

Ey yar
Sana sevdalı bu gönlüm diyar gurbet gezer,
Dayanılmaz olur firakların, beni ezdikçe ezer.
Sana sırılsıklam meftun olan bu yufka gönlüm,
Bir anlık yokluğunda hayatından bezer.

Kulun kölen olayım ey sevgili yar!
Celalli ve haşin bakışlarınla beni paralama!
Sana meftun bu kulu meclislerde karalama!
Bilenmemiş paslı hançerlerle,
Bu çarnaçar yorgun bedenimi yaralama!

Yargılanırsam muhabbet mahkemelerinde,
Mahirce ispatlarım aşkımı ve sevdamı!
Söz alırsam ariflerin meclislerinde,
Savunurum yiğit asker gibi gönül davamı!

Sorgulanırsam görevli sual meleklerince,

Kuran,
Hayatın nizamıdır.
Müminin imanıdır.
Okunup yaşandığında,
Hayatın hayatıdır.

Küstürdüler bir anda özümü özüme.
Paslı kilitleri vurdular sözüme.
Nur cemalini temaşa edecekken,
Kapkara puşular bağladılar gözüme.