İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Tanıyamaz oldum kendi kendimi.
Aşkın çaldı benden beni.
Yıktı çok muhkem olan bendimi.
Şimdi soruyorum
Buna hakkın varmıydı?
Evet vardı diyorsan,

Gönül yaralarına, asla ve asla vurulmaz neşter!
Bir anlık yar firakı seveni eder kangrenden de beter.
Meftun olunan yarin bir celali bakışı,
Döktürür sevenin alnından buz misali sopsoğuk ter.

Gönül yaralarına dökülmez tuz biber!

Görmediğimde seni,
Ağı içmeyi denerim.
Söner gönül fenerim
Gördüğümde ise seni,
En güçlüyü bile yenerim.

Göründüğü gibi olmayanlarla dost olursan,
Hayat yollarına kurarlar tuzak içinde tuzak!
Dost bildiklerin, yakınlarını ederler uzak!
Dost canlısı görünürler her daim,
Düşürürler kapkara saçlarına ak üstüne ak!

Ahhh Anne ahh!
Göründüğü gibi olmayan riyakârlar,
Kemlik bilmeyen sevdalı gönlümün, ziyasını söndürdüler.
Bu üç günlük fani dünya çıkarları için, beni bana küstürdüler.
Paha biçilmeyen, içi dolu sevgi ve muhabbbetlerimi,
İşini mükemmel yapan tarla fareleri gibi kemire kemire bitirdiler.

Sarıp sarmalamışlar beni
Sevdaları etmişler bana kundak
Aşk yollarında erzaksız yolcu etmişler beni
İçirmişler ağıları kana kana bardak bardak
Ama ölmemişim ne hikmetse
Sevdanın sevdalanmanın hikmetini bilmeyen yarin biri

Kedersiz olsun hayatın!
Yorulmasın sevda atın!
Gül gülebildiğin kadar!
Asık olmasın hiç suratın!

Mercan gibidir dişlerin,

Çok kapılar çaldım, sevdanı dilendim avuç avuç,
Sevdanın gurbet diyarlarında gezdim, çok eskittim papuç,
Şimdi gel sevda kuşum ol! Uçabildigin kadar uç!
Gör artık yüreğimi! Kan kaybede kaybede oldu artık puç.

Yazın temmuzunda kar getirdim. Dağların doruğundan,

Gül kokar,
Yandıkça sevda ateşi,
Dumanı gül kokar,
Derdim gülleri,deste deste,
O yar hepsinden de güzel kokar.

Dağ dediğin, doruğunda kar bulundurmalı!
Yar dediğin, daim sevdiğinin yanında olmalı!
Yürek dediğin, hep onun için çarpmalı!
Sevda dediğin, köşe bucak herkes onu anlatmalı!

Gül dediğin, ölesiye sevdiğin yar kokmalı!