İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Kemlik bilmeyen gönlümü ettim sana mabet!
İnsanı cennetlik eder rahmani sevgi ve muhabbet!
Şan ve şöhret sahibi olsan bile,
Şiarın adavet ise, hayatın olur berbat.

Kenarı çile işlemeli aşkın mendili elimde,
Düşmedi hiç sevdiğin türkü,sevdalı dilimden.
Bir pınarın başındaydık onu bana verdiğinde,
Geçmiyor o güzel kokun, hatıra mendilinden.

İsmimizin ilk harflerini, sevdayla işlemiştin köşelerine,

Kalmışım o yar ile sevdası arasında,
Bulmuşum gençliğimi kaşları karasında,
Gizlemişim koca bir sevdayı gönül yarasında,
Çat kapı gelsen ne olur bir gece yarısında.

Şaşırmış kalmışım sevdanın en tehlikeli uçurumlu yollarında

Oturunca sevdalılar sofrasına,
Kaşları yay misali bir güzel gördüm.
Ürkek bir yavru ceylan gibi bakınca ona,
Aşkın gergefinde sevdamı ördüm.

Biraz hasbihal edince sevda üzerine,

Kadir kıymet bilmezsen olmaz!
Gönlün sevgi ve muhabbetle dolmaz!
Sevmeyi canı gönülden bilirsen,
Ayazlarda bile hiçbir gülün solmaz!

Kadir kıymet bilmezsen, hayatın olur zehir!

Verilirse bir gönle aşkın fermanı,
Yaralı gurbet kuşu eder insanı.
Girdirir karanlık çıkmaz sokaklara,
Eder hali,ahvali pür yaman olanı.

Çekilirse gözlere aşkın sürmesi,

Kalbime geldi bir ihtar ,
Hazırlan ölüme, ol bahtiyar! .
Azrail gelirse emanetin almaya,
Naçar kalır çok sevdiğin o yar.

Kalbime geldi bir ihtar ,

Sevdalı gönül sevilene meftun olmuşsa,
Bir anlık yar firakında muhabbetle dolmuşsa,
Muhammedi gülleri daha açmadan solmuşsa,
Yar visali için dervişlerin meclisinde oturmuşsa,
Kalemler aciz kalır sevenin halini yazmaya.

İstesen de, istemesen de,
Su akar yatağını bulur
Kavi dostluklar, sevgi ile kurulur
Şanı yüce Allah dilemezse,
Yiğitler, cenk etmeden yorulur.

İstesen de istemesen de, Azrail as bir gün senin de kapını çalacak!
Kimileri seni rahmetle, kimileri de seni kin ve nefretle anacak!
Gönül köprüleri kurmamış, asil gönüllere girmemiş isen,
Ahirette hal ve ahvalin, yamanlardan da yaman olacak!