İbrahim Ethem Bingül Şiirleri - Şair İbr ...

Sensizlik bulunca beni
Sensizlik vurunca beni
Üşüyorum,titriyorum
İçimdeki sen üşüyor
Üşüyoruz,seninle ben...

Dertlerden damlalar
Sağnak halinde
Damlarlar
Yol bulup akarlar
Kendi halinde
Garip yüreciğime...

Söndürmedi içimdeki yangını
İçinden geçtiğim, içtiğim yıllar
Güldürmedi benim gibi yorgunu
Uğruna ömrümü verdiğim yıllar...

Dertlerime gülen yabancı gibi,

Yaşamak zor,ölmek müşkül
Zamanı örmüş acılar
Teselli bul,sabret gönül
Merhemin gümüş acılar..

Uzatırım ellerimi

Ebrulî bir rüya gördüm
Anlatsam, gelir size delice:

Bulutların üstünde
Bir bebek gülümsüyordu
Haziran güneşinde...

Emeklerin nicesini harcadım,
Elimde ne kaldı o emeklerden
Alın terim incileri harcadım
Şimdi huzur beklerim dileklerden...

Geçen geçmiş, hayat bitmiş, beyhude

Kendimi unuttuğum yılların
Aşksız geçen her anımın
Mükafatı sen
Menekşe kokulu kadın nerdesin?

Hatırlattığın her duygumun

Ümidim yok senin aşkından
Hiç bir şey anlamadım bu sevdadan
Bir varsın,bir yoksun neredesin...
Zaten çok şey beklemiyorum senin aşkından

Çocukça kaprisler,kıskanmalar

Gök kubbede lamba olmuş yıldızlar
Yıldızların ışığında yalnızlar
Mehtabında dinlediğim o yazlar
Tellerinde seni andığım sazlar
Unutuldum... Onlar mazi oldular...

Yâri vasfetmeye takatim yoktur
Söz çoktur ve lâkin aşk uçan oktur
Dakika dakika eririm burda
Aşkım sînemdedir kalbe konuktur...

Sonsuza uzanır yolunun başı