İbrahim Ethem Bingül Şiirleri - Şair İbr ...

Endamıyla güzelliğiyle
Aşkı ile aşk sonsuzluğuna uzanan kara çiçeğim..

Senin yapraklarında, gözlerimdeki nem
Geceleri sana hasretimden
Görenler çiğ der geçer

Seni sevmenin,seni özlemenin
Sensiz geçen ömrün ve gecelerin
Ne dayanılmaz olduğunu bilseydin
Bir bunu bilseydin hep yanımdaydın

Ben seni severek yaşıyorum

Hasret tarlasının acısını
Ayrılık tırpanı biçmiş
Çekmeye razıyım aşk sızısını
Deli gönlüm bir seni sevmiş...

Sensizliğin özlem ocağında

*Ben aşkı kabul etmiyorum
Benim aşkım var
Onuda çılgıncasına yaşıyorum..

*Artık ben sevmiyorum
Niye seveyim ki

Senden öğrendim,
Hayata bakmayı ve hayatı anlamayı...

Senden öğrendim,
Beyin karmaşaları bir bir ayırmayı
Yersiz korkuları atmayı...

Yaşamak zor,ölmek müşkül
Zamanı örmüş acılar
Teselli bul,sabret gönül
Merhemin gümüş acılar..

Uzatırım ellerimi

Söndürmedi içimdeki yangını
İçinden geçtiğim, içtiğim yıllar
Güldürmedi benim gibi yorgunu
Uğruna ömrümü verdiğim yıllar...

Dertlerime gülen yabancı gibi,

Bir sazın teli gibi
İnceden ince sızım
Her nazın sözü gibi
Unutuldum, yalnızım...

Yalnızım ah...yalnızım...

İstanbul'un ellerini tuttum
Kaybolmuş sisli anıların ağarlığında

İstanbul'un şevkatine sığındım
Çocukluğumun anne kokusunda

Sensizlik bulunca beni
Sensizlik vurunca beni
Üşüyorum,titriyorum
İçimdeki sen üşüyor
Üşüyoruz,seninle ben...