İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Yüklemezdin omzuma bütün gamı, kasveti;
Hiç mi önem vermedin akıttığım terime?
Vuslatın umuduyla çektim onca hasreti,
Umutlarımı gömdün kazdığın makberime,
Gönlüm hem sana küskün hem kötü kaderime.

Aklar düşüvermişken ikimizin saçına,
Sevgini yüreğime ekip gitmeseydiniz.
Beni de çekiverdin bu yangının içine,
Sevdalı bakışlarla bakıp gitmeseydiniz.

Sırtımızı sağlam bir aşka yaslayamadık,

İstemem hiçbir canı dertlerimle yorayım,
Ne bana acıyan yüz ne ıslak göz göreyim.
İsterim duyulmasın kalbimin inlemesi
İsterim, son nefesi yalnızken vereyim.

Kimse bitkin ve yorgun hallerimi sormasın.

Ya senin gittiğin gün, ya ömrün bittiği gün;
İşte o an kopacak bende kızıl kıyamet!
Yaban horozlarının vakitsiz öttüğü gün;
İşte o an kopacak bende kızıl kıyamet!

Mutluluk şarkısını yarısında kesen es;

Vallahi çok berbat dünyaya geldin,
Ne desen haklısın kızımın kızı!
Bin çeşit ihanet içinde kaldın,
Dilde yasaklısın kızımın kızı!

Büyük armağandı aklı yorarsan

Demiryolu markalı, çifte köstekli saat;
Yeleğinden dışarı taşar köstekli saat.
İliğinden cebine çekilmiş zincirli hat,
Sahibinin forsundan coşar köstekli saat.

Balıkçı daha henüz toplamadan ağını,

Dön de bir bak dünyaya, mazlum ezen ezene;
Yoksulun boğazına lokma dizen dizene;
Nasıl isyan etmesin kendini insan bilen.
Arsız ile hırsıza fırsat sunan düzene.

Kurnaz tilki doğruyu alıştırmaz demek ki,

Kalpler birbirini hayli geç buldu;
Sana aşk bahşeden kulu küstürme!
Dev bir fırtınanın içinde kaldı,
Bulutu küstürme, yeli küstürme!

Vuslatla hasretin dengesi onlar,

Yıllarca yaşanan kristal köşkten;
Çıkışlarım vardı, mecburiyetten!
Düşünüyorum da yarınsız aşktan;
Kaçışlarım vardı, mecburiyetten!

Bilmeden kırdığım kalbin kahrını;

Zamansız aşka düşmek yürekleri yakıyor,
Gözlerimin önünden silinmeyince yüzü.
Beni hayallerimle baş başa bırakıyor,
Ömür denen takvimin bendeki bu son güzü.

İçimde aşk yangını, gözümde hasret suyu;