İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Kara Helime

“-hele Kelarif
Gara Helimeye akşamleyin
“-sığır çobanı ‘-habar edivin’ dedi
düğen buza(ğı) lamış”

“emirber dedin dee!

ben de bizim bölük komutanı
Kadir Üsteğmenin emir-eriydim
o “gulakları çinileyesic ” de bobayiğit,
civan gibi bişiyidin

kalın söğütler
ustaca ikiye ayrılarak ıramas yapılmaktaydı
boyunduruk, kağnının kanatları,
göbekli kağnı tekerlekleri
katranla ziftlenirdi
boyunduruğu ıramasa rapteden kayış

hayat sadece;
öküzün ayağının sürçmesine,
böğelek tutmasına
kağnının yuğmasına
tekerleğin bir taştan sekmesine
yolaktaki duvarın portmasına

kağnının önünde babam
öküzlerin ipi elinde
yönü geride
nodulsuz övendire
kağnının süratini engellemekte

bir defasında; muhtar dellal ünnetdi
“-Çataltepe, Söğütlü, Beldecik selbes edildi
duyduk duymadık deme(yi) n haau! ” diye
tellal ünledi Bekçi Yanefe

işin aslı bizden başka kimsenin yığını

Hava

dedem,
çatının, bacanın yüksekliğini
baca deliğinin, hanayın ne yana bakacağını
hatta mahsülün ne olacağını,

“-bir güneş pırıltısı ortalığı ışıttı
ve doğayı ısıttı
önce saçaklardaki buzlar düştü
şaap şaap
tarlalar yeniden toprak,
çatılar kiremit rengine büründü

böğün dünya yarın ahret
ahırı gara toprak bunun
yalınız Allah çekdirmesin
gapılara bakdırtmasın
ehliyalı bıkdırtmasın
“hortlayasıca” dedirtmesin

hiç görmedikleri, bilmedikleri ucara memleketlere
sevip-sevemeyeceğini düşünemeden bile
kucak açtılar; farklı seslere, adet ve geleneklere
ağa-aba dediler kendinden çok-çok küçüklere

“buraları sevemedim, gönlüm orada