İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

adam sakin, neşeli, yumuşak
“-ne güzel” dedi
…
“-rençber eker
değirmen un eder
fırın ekmek

bi de şeyi biliyon Ayş(a) oğlunun Kamili

emme o Tokmacıklıydı de(ğil) mi”

“-evet tabi o oralı,

“-hepimizde bir endişe
acaba “müfettiş ne sorar”
biz nereden bileceğiz soracaklarını
ömrü hayatımızda
daha önce bi mü(f) etdiş mi ğördük
yenir mi, içilir mi

kitaplık kolundaydım, ikinci sınıftayken
Cemal Aga, Mehmet Ali, Kürt Veli bir de ben
Beyböğrek, Akkavakkızı,
“-Ver Gülümü, Al Gülünü”demiş
“-Talih Kuşu gelmiş
Keloğlan’ın başına Konmuş”

okul girişindeki iki kanatlı kapı
daracık bir koridora açılırdı,
yan duvarlar askı
koridorun her iki ucunda da
sınıflar vardı
arşivin girişinde; ecza dolabı

ertesi ğün Feyzi A(ğa) ya vardık
“-bobası gelsin deye habar etmiş,
ben Memedi köye yollaycan
hesabını görüvü” dedi

“-nalet olsun demez olaydı

“-ne zaman çalışmağ isdersen gel”

“-tamam abi” dedim

“-burası senin evin sayılı”

agam, goya aklı sıra gayarladı beni,
Gul Osman’a bazardan ısmarıç getirtmiş
bi laylom gömlek, bi gadife pontur
o da za(ğ) ar satlıkcıya
“-işde huncucuk bi şiy” demiş
belki de bizim Halil’e deye aldı

ökçesindeki bağcıklarından asılıydı
yoldan yanda köşe eğrede
“geçi gönü”nden bobamın çarığı
“-hinci çarığı keyen bilen mi ğaldı”dedi de
ebecezim “ha bi yadiğer” diye uzadınca

benim yeni urbaların
güçcük geldiğini görünçe barabar
agam•
“-dila(ğı) na yana(yım) n
len Memet
çıta ğibi ütülü pantulu da geyince