İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

kına kokulu saçları, belik belik örülü,
etli-canlı dudakları gülpembe
yanakları güllü
gözlerinin akı ak, karası kara, güleç hem de
ela gözlü,
gamzeli, başak benizli, berrak

“-len epap öyle bi varta da biz atlatdık
verilmiş sadakamız varımış valla
Gucur Emmi’yi öldürüp goyvurayazdık
Musduğoğlunun moturunan değirmene
un ü(ğ) ütmeye ğediyoz
Yalavac’a

de!
nutgum dutuldu valla
elimi goyvudu da!
içimden bi “çok şükür bin şükür” çekdim ki….

ondan sonura yeyebilisen ye!

ayrık tarlayı kaplardı,
takma sabanı zorlardı
kazma balyoz-küssük elde,
eller nasırlı
nasırlı eller; taş çıkarır
mera açar, çarşak yığardı

yel kovardı, yelkovanı
armut ağaçları gıcırdar
alafalaklar uçardı
sürülmüş tarlalar
toprak rengi
çalının rengi gök,

rüzgar uçurur tuğlaları
yağmur yağar, damlar akardı
kar yağar, hava yumuşardı
geceleri rüzgar kürs yapardı

dedem; kırık camlarımızı,

okulda

gün olur; okulda,
öksürük sesinden
ders yapılamazdı
“-arayer hasdalığı ”

'-yeni desdi dedinde
bizim bu Hacı Adil
“-gızım Hafizeeee
günsüzden su getirdim
yeni desdiynen
kaydırmanın altında

ellerimiz yanaklarımız çatlardı
yün çoraplarımızın topukları delik,
yirik pappamız su alırdı.
sulamaya götürürdük
ahırdaki hayvanları
buz tutmuş olurdu

dükkanların kepenkleri;
her sabah erkenden açılır,
her akşam korkunç bir gürültüyle kapanırdı
yaşardım yalnızlığı, karanlığı...
cumartesileri elektrikler kesilirdi