İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Hallirbem

avcı epeyli bi zamandır
eli boş döner olmuş avdan
çoluk-çocuğun nafakasını
barıda, saşmaya döktüğüne pişman

hayat sadece;
öküzün ayağının sürçmesine,
böğelek tutmasına
kağnının yuğmasına
tekerleğin bir taştan sekmesine
yolaktaki duvarın portmasına

kağnının önünde babam
öküzlerin ipi elinde
yönü geride
nodulsuz övendire
kağnının süratini engellemekte

bir defasında; muhtar dellal ünnetdi
“-Çataltepe, Söğütlü, Beldecik selbes edildi
duyduk duymadık deme(yi) n haau! ” diye
tellal ünledi Bekçi Yanefe

işin aslı bizden başka kimsenin yığını

kağnı yanaştırılır uygun bir yere
öküzler salınmaz,
ya da ben ıramasın başında asılı dururum,
ve aralıksız bildiğim bütün duaları okurum
sap sarılırken aşmasın diye
herkes bir tarfatan da içinden dua ederdi

her sap çekileceğinde Kayasekiden,
Yel Değirmeninden
kazması-küreği-balyozu
dedem her sene sil baştan
elden geçirirdi patika yolu

hiç görmedikleri, bilmedikleri ucara memleketlere
sevip-sevemeyeceğini düşünemeden bile
kucak açtılar; farklı seslere, adet ve geleneklere
ağa-aba dediler kendinden çok-çok küçüklere

“buraları sevemedim, gönlüm orada

kına kokulu saçları, belik belik örülü,
etli-canlı dudakları gülpembe
yanakları güllü
gözlerinin akı ak, karası kara, güleç hem de
ela gözlü,
gamzeli, başak benizli, berrak

“-len epap öyle bi varta da biz atlatdık
verilmiş sadakamız varımış valla
Gucur Emmi’yi öldürüp goyvurayazdık
Musduğoğlunun moturunan değirmene
un ü(ğ) ütmeye ğediyoz
Yalavac’a

de!
nutgum dutuldu valla
elimi goyvudu da!
içimden bi “çok şükür bin şükür” çekdim ki….

ondan sonura yeyebilisen ye!