İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

50’lerde eşek üstünde
koyun güden Gökçe Dayı,
Bayır Tarlada ayıklarmış
kangal dikeninin kavını
tükenmesin diye tabakasındaki çürük ağacı,
bulabilmişse birez -gayse mantarı -

“-dediğin gibi emmi,
başımıza ne getirdilerise,
emme padişaha
emme evlad-ı iyaline garşı
netsek hıncımızı alamayız
helbet düzmecedir de

“-marağ işde;
yaddan-yabandan bi-kaş gişi var
Deli Melidin yanında,
haralda Tokmacıklılar
Köselerin hayat da
Çelene yasdadıkları

fakir fakirin bi canı vardır, dost uçun vermeye hazır satmaya gaksan metelik etmez ekmek banılıp yenilmez oysa; zengin öyle mi ya atını bağlarsın ahırına, bi dutam saman döküvürü öğüne sofrası serilidir, yersin ekmeğini,
adam gibi dinlenir
yoluna devam edersin
heybende azığın,
saman torban yemli
şükredersin

gece gezmelerinde;
yüzük oynanırdı
bez, peşkir, çaput altında
yüzük, düğme, deve boncuğu ya da para,
yüz devesi olan taraf kazanırdı.
deve çobanlığı çocuklara

bu arada
'-hadin mesel söleyelim' denir
mesel dedikleri; masal, hikaye,
“-aslı var-yok, Allah bili(r) ” diye
başlanır söze
bulmaca, bilmece

Ankaralı

köye yakın tarlalar,
arpalıklar
bi de ovanın köyden yannı
Gayacaağıl, Depeyurdun altı

hu ğadar mal mülk, ev dam,
olsa ne, olmasa ne
önce olun-gızın
bağrını gere-ğere
filanca bobam!
deyemedikden sonura

“-darb-ı meseldir ya
esgiler deyviridi
canavar yavrılarını yuvadan çıkarmış
dünya alemine,
bi depeden serrederlerkene
bakmışler bi goyun sürüsü yaylayıp duru

Göplek

“-A(h) mat, Göpleğe “-ana kaç gocaya vardın” dedi
o da '-ged ordan öte yanına,
eşeğin eşek dölü
sanki anan garı goca mı ğördü