İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

bir defasında; muhtar dellal ünnetdi
“-Çataltepe, Söğütlü, Beldecik selbes edildi
duyduk duymadık deme(yi) n haau! ” diye
tellal ünledi Bekçi Yanefe

işin aslı bizden başka kimsenin yığını

kağnı yanaştırılır uygun bir yere
öküzler salınmaz,
ya da ben ıramasın başında asılı dururum,
ve aralıksız bildiğim bütün duaları okurum
sap sarılırken aşmasın diye
herkes bir tarfatan da içinden dua ederdi

her sap çekileceğinde Kayasekiden,
Yel Değirmeninden
kazması-küreği-balyozu
dedem her sene sil baştan
elden geçirirdi patika yolu

Gelin oldu

yıllarca dünürcü beklediler sevdiklerinden,
ilk ve son kez onlara da yapıldı gelinbaşı
kızlar gelin olup, ayrıldılar evlerinden
gelin olup, köylerinden ayrılanlar da vardı

hiç görmedikleri, bilmedikleri ucara memleketlere
sevip-sevemeyeceğini düşünemeden bile
kucak açtılar; farklı seslere, adet ve geleneklere
ağa-aba dediler kendinden çok-çok küçüklere

“buraları sevemedim, gönlüm orada

kına kokulu saçları, belik belik örülü,
etli-canlı dudakları gülpembe
yanakları güllü
gözlerinin akı ak, karası kara, güleç hem de
ela gözlü,
gamzeli, başak benizli, berrak

“-len epap öyle bi varta da biz atlatdık
verilmiş sadakamız varımış valla
Gucur Emmi’yi öldürüp goyvurayazdık
Musduğoğlunun moturunan değirmene
un ü(ğ) ütmeye ğediyoz
Yalavac’a

de!
nutgum dutuldu valla
elimi goyvudu da!
içimden bi “çok şükür bin şükür” çekdim ki….

ondan sonura yeyebilisen ye!

Abamın Düğünü

“-a(ğ) lamayon yavrım ağlamayon
allı duvaklı gız çıkarıyon
neye alayan” dedi
bi yandan gözlerini sildi

okulda

gün olur; okulda,
öksürük sesinden
ders yapılamazdı
“-arayer hasdalığı ”