İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

“-Yakıb Emmi keyfehli
bi ağşam lambanın pacası islenmiş,
getmiş bi ğözel yuyup gelinçe
ortalık parlamış ya
senin ki lambayı
çocukların yüzüne dutarımış,

bu bizim Deli Bolat; zıpçıktının teki
Söğütlü Çeşmenin başında
acı-yavan guru sovan dedikleyin
azzıklarını yemişler
Söğütlünün suyundan işmişler

'-Dıngıdığın üzümümü oldmuş
Hasançaşmede
Hacımemetoğlu kelek mi saklamış,
Gölyerinde kökenine
Hapbana fırına fasla kabak mı gömmüş,
Sateli arı mı sağmış,

ya lastik ayakkabı topuğundan, ya da
günyağsalayan başaklarından tekerleklerle
sapından, veya bir söğüt dalından okla
araba sahibi olurduk, sözde

baharda su yürümüşse yaprağa-dala

Gökderede unuturduk zamanı
Gökderede su götürürdü
biriktirdiğimiz çamurları
Gökderede söğüt yaprakları hışırdardı
yaz boyunca dallarda
güz gelince sararır, savrulurdu rüzgarda

“-aynı epabın dediği gibi
Hani garılar ne iş yapıyo
Alt tarafı bi çocuğun çapıtını alıyo demedi mi

bakın hinci
bi garı-ğoca önşe iş dutmuşlar

'-oğlandan, gızdan fayda yok
el oğlunu bulan,
el gızını alan geder
ev alma,
gonşu al demişler
sen gızım deye seversin

iki kız, oynarlarken “beştaşlı”
yukarıya atarak, taşlardan birini
birer, ikişer, üçer ve dörder
yerden toplarlar diğerlerini
sonra sol elinin orta ve başparmapını köprü yapar,
bileğinin arkasından

korkular

Semercinin çocuklarının babaannelerinden,
“taşla oynamanın, ıslık çalmanın,
sakız çatlatmanın
bel-bereket bırakmayacağı”ndan

şirp oynarken ebe döner arkasını
yumulur,
'-ardım-öğüm,
sağım-solum poş!
diğer çocuklar kaybolur
ilk bulunup şirp edilen ebe