İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

eveli bi kedi, usanmış bi sıçanın elinden
netti ettiyse, hakından gelememiş
bu sıçanın eve verdiği zıyan yüzünden
sahibinden kaş defa zılgıt yemiş

ne yakalanıyo,

o hesap;
nokta gadar mafat uçun
virgül gibi eğilme
ıççık idareli ol
elindekiynen yetin
ne demişler

yani şe(hi) re vardın mıydı,
gözünü dört aşcan
köydeki ğibi;
gonu-gonşu ekmek vercek deye
beklemecen
ayakda uluk gibi uyumacan,

“-evelden iki gonşu garı varımış
gucaklarında da çocukları
baksaları kı;
aşşadan iki adam geliyo
garılar tanımış ve
“-heyvah” çekmişler

Hidayetin Nuri, bi de Bocut Kazim’i
çekiliş biledi almışlar, yılbaşı biledi
geşmiş gün valla haralda gece yarısı onikide çekileceğidi
biz nerdeyse ombeş-yirmi gişi
başı-bozuk çete dakımı
ilkağşamdan mekan tutduk

hayat bu minval üzere devam eder
her mevsim, anırırdı köyde eşekler
selamlaşmalar,
hal-hatır sormalar devam eder giderdi
her zaman beyaz açar papatyalar
ama baharı beklerlerdi

köyde de bu minval üzere yaşanırdı
herkesin hikayesi
üç aşağı beş yukarı aynı
herkesin hikayesini herkes bilirdi
her günün hikayesi de
gün doğumu ile başlardı

“-emme, geçiler acıkırdı
emme samanlıkta saman azaldı
gayfadan eve geldim mi
gözüme uyku girmezdi

hadi bakalım geçileri gattığım bille önüme

her kafadan bir ses
kendince bir şey konuşur herkes
hemen kendi yanı başındakilere
bir şey sormaya başlarlar
hemen her keresinde

Alibey '-valla helal olsun,
memleketimizin çocuklarına,
bayramdan bayrama da olsa
akışıvırıp gelirler köyümüze,

bayramdan bayrama da olsa