İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Yeldeğirmen’inde
geç olurdu ekinler
harmana girerdik, yolmamız yarı kalır,
konu-komşu imeceye gelirler,
kimi türkü söyler, kimi koğlaşır

Amerikan bezi keselere
doldurup sırkıtırdık suyunu
bozulmaz, ekşimez, kurumaz
yağsız kese yoğurdu
Anam özerken bir yandan
“-ilk suyunu az gatacan”

yufka ekmek sulanır,
bekleyerek yumuşatılır.
önce karşı kenarlardan içe,
sonra diğer kenardan
tekrar üçe
katlanır.

gene böyle bi bahar günü
Gısır o(ğu) llarının düğünü var
gari hangısınaydı bilemeycen
geşmiş gün
Kazim; “-Alisana(ğa) ” demiş
“-bi oyun edivi de

“-ho! ” deyip toprağa ziplerdik sabanı,
“hooha! ” der durdururduk, kağnıyı..

üzengiye basarak atlardık at sırtına
eşeğe “-çüşş! ” derdik,
binmek için yanaştırırdık binit taşına

kendiliğinden devam eder sıra
sanki ağıt eder gibi Döndünün Fatma

“-hele şuna hele şuna
varın bakın telaşına
Hacı Beyi öldürmüşler

omuzlardaki desteler
dönümün ortasında,
uygun bir yerde yığın,
yığın; rençberin
kendi emeği
suyunun gölgeliği

“-Sadıllah’n oyununa da heş akıl sır ermez
garşındakı adam zar dutar anlarsın
Sadıllah öyle deği
iki sahat düşünür
tabi bu arada sen zarı eline almışsındır
bu defa o’na ne ilazımısa o onu

Köyönünde kıyıya çekilmiş kayıklar,
kıyıda söğüt ağaçları, kavaklar
günboyu avlıkçılar, çocuklar, kadınlar,
akşamları sadece Bozayak’la karısı yaşar

Köyönünde ulu bir çınar kavağı

bir başka terkedilmiş köyde Kayı Öreni
şindiki bu Kayısekinin altındaymış yeri

“-hala bellidir,
şindiki Davıllıdan gederimiş suları
Saklı Tarladan geçer pazar yolları