Gel de çık bakalım işin içinden.
Kuş kanadı ruhum, yükü demirden ağır.
Boğdum suyu, bardak zifir deminden.
Bir yudum çektim; yarısı gam, yarısı kahır.
Ezberlettim adını geceye, bezdi canından.
Ayrıldı kan damarımdan, can… Can…
Üzgünüm; şiire yasaklı ismin, bir an içim geçmiş.
Gözüm dalsın derken; vakitten binlerce hayalin geçmiş.
Bir illetten, bir de afetten geçemedim, huyum kurusun. Her yer zifir zaten, hem olağanüstü bir halim de yokmuş.
Vur! Ama yerde bırakma, ser hatıralara kanım kurusun. Var sandığın can; bir varmış bir yokmuş.
Kayıt Tarihi : 10.09.2026 16:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!