Et ve kemik yığını beden,
Ruh semada hiç.
Adetten; iyilik, sağlık,
Sorana diyorum: hiç.
Taşlarla gülleri ettim takas,
Kimseye kıyamadım hiç.
“Bu son” en büyük yalan,
Kalp inanmadı hiç.
Kalbin kapısına vurup,
Girmeden kaçmadım hiç.
Ne geçti deseler eline,
Derim ki yürek avlusunda hiç.
Ve sonunda toplayıp çıkardım “hiç”leri,
Baktım elde kalan;
Kocaman bir HİÇ.
Kayıt Tarihi : 10.09.2026 17:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!